Feestweekend!

Dit weekend was echt een feestweekend; ik was jarig, en besloot het dit jaar toch (kleinschalig) te vieren, en de dag daarna was het moederdag. Keurig uitgedacht, al zeg ik het zelf!

Tja, sommige mensen hebben mazzel, en soms ben ik ook wel zo iemand die mazzel heeft; zaterdag was het mijn verjaardag, en werd ik eindelijk officieel een kwart eeuw. Normaal heb ik echt een schurfthekel aan mijn verjaardag vieren en sla ik dat bij voorkeur gewoon over, maar je wordt maar één keer een kwart eeuw, dus vond ik het toch wel een leuk idee om er ‘iets’ mee te doen.

We zijn dus lekker gaan lunchen bij de Watertuin met de familie en met mijn beste vriendin. Gewoon heel simpel, een all-you-can-eat concept maar wel wat luxer en knusser, en gewoon voor een uurtje, zodat het voor onze kabouter ook leuk bleef. Ik moet zeggen, ik heb het nooit zo naar mijn zin gehad op mijn verjaardag en dit wil ik sowieso, los van feestdagen, wat vaker gaan doen, want het was heerlijk eten, dichtbij huis, en gewoon even fijn om er op die manier uit te zijn.

En ook al doe ik niet aan verjaardagen (van mijzelf dan), en geef ik iedereen vooral het advies om níet met kado’s aan te komen zetten (omdat ik dat gewoon niet nodig vind), toch presteren mijn lieve schoonouders het iedere keer om met iets superleuks en liefs aan te komen. Ik heb 6 superleuke mokken van Blond Amsterdam gehad, met een zakcentje en de instructies om daar iets leuks voor mezelf van te halen. Dat is een IKEA plaspotje geworden voor onze kabouter en perencider onder andere.. Maar dat is ook wel weer leuk voor mezelf, zo’n potje, want de shopping-experience is leuk… Toch?

Uiteraard is er een goed stuk taart gegeten en ’s avonds hebben we pizza laten bezorgen voor de visite die spontaan voor de deur stond, en moest ik toch toegeven dat ik enorm gezegend ben met zoveel lieve mensen om me heen en zo’n leuk feestje. En dat voor iemand die niets van d’r verjaardag moet hebben.

Maar goed, het was een feestweekend, want zondag was het Moederdag! Ik heb mijn schoonmoeder verwend met allerlei badspulletjes en een luchtje. Ze vindt dat helemaal niet nodig, maar ik geef d’r weinig keus en ze moet het gewoon aannemen, want ze is de liefste (schoon)moeder en oma die je je kan voorstellen, en dus doen we gewoon mee aan deze commerciële onzin. Onze kabouter had op het KDV een knutseltje gemaakt, en dat was echt zo enorm lief. Een heel lief, geverfd en beplakt doosje, met hartjes erin. En ja, ik ben een hele erge softie, maar dat was toch echt het mooiste kadootje van het hele weekend. Het eerste moederdagkadootje wat hij in z’n leven gemaakt heeft, dat is toch wel een dingetje.

Speciaal voor moederdag (nee hoor, hadden we gewoon zin in) zijn we dus naar de IKEA gegaan, daar hebben we een potje en wat badspeelgoed extra gekocht, en heb ik nog een dosis cider & chocola ingekocht bij de Swedish Market van de IKEA. Eenmaal thuis lieten we de kabouter even rondlopen, meneer ziet het potje en begint spontaan te plassen. Nee, hij had nog niet bedacht dat hij ook op het potje kon zitten om te plassen, en ja, zijn luier was uit, dus de vloer was wat nat, maar ik ben stiekem wel erg trots dat ie blijkbaar moet plassen als hij het potje ziet. Geen idee of het een toevalstreffer is of niet hoor, dat zien we vanzelf wel, maar ik vond het toch wel even weer een ‘dingetje’, een geluksmomentje. Tegelijkertijd ook helemaal ruk natuurlijk, want nu wordt ie wéér groter, en voorlopig beginnen we écht niet niet aan een tweede. Wat toch een beetje zeer doet.

Maar dat mag de pret van dit weekend niet drukken, dit was, ondanks alle pijn en vermoeidheid een heerlijk weekend. Zo wil ik er wel nog 40 meemaken op zijn minst!

Over Rachelle

Achter Kaboutermama zit Rachelle. Samenwonend met vriend, kat, en lieve zoon (2015) en iedere dag is er wel een obstakel; is het geen peuterpuberend kind, dan is het wel de strijd tegen Ehlers Danlos; een ziekte waar ik iedere dag weer ruzie mee heb en iedere dag weer kunstjes door moet verzinnen om weer wat van de dag te maken. Daarnaast zijn er natuurlijk de 'normale' strubbelingen in het ouderschap, die voor iedereen herkenbaar zijn. Iedere dag proberen we er toch weer een feestje van te maken, en op deze blog probeer ik het taboe op spontane bevallingen én onzichtbare ziektes te doorbreken. Voor andere ouders, maar ook voor mijzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge