Handmade versus massaproductie

Inmiddels zie je overal hele leuke winkeltjes opkomen met allerlei handmade producten. Niet heel vreemd, want het is enorm leuk tijdverdrijf (als je er goed in bent) en als je op die manier nog wat leuks erbij kan verdienen, is dat natuurlijk alleen maar mooi meegenomen! Tegelijkertijd shoppen we ook massaal bij AliExpress, Action, Wish, of andere ‘eurowinkels’; leuke hebbedingetjes voor kleine prijsjes. En ja, daar maak ik mijzelf net zo schuldig aan, dat geef ik heel eerlijk toe! Maar waarom maken we eigenlijk de afweging tussen ‘handmade’ of ‘goedkoop’?

Kleine notitie van tevoren:

Even voor de duidelijkheid; ik heb geen groot marktonderzoek gedaan en ik spreek dus alleen vanuit mijn eigen ervaring en wat ik zelf hoor en zie, dus hecht aan mijn bevindingen en analyses niet al te veel waarde. Dit is echter wat mij de afgelopen jaren is opgevallen, en ik heb het dus niet uitgebreid onderzocht met allerlei bronnen. Goed, dat gezegd hebbende…

Waarom ik graag bij Ome Ali shop (voor mezelf dan hè)?

Om maar met de deur in huis te vallen; ik shop heel graag bij Ome Ali. Het werkt bij mij als een soort feel-good-momentje. Even leuke spulletjes kijken, een budget met mezelf afspreken en vooruit, ik bestel een klein dingetje. Ik kan mezelf gelukkig wel goed onder controle houden en het is ook niet zo dat ik iedere dag tientallen euro’s eraan uitgeef, maar zeker wanneer ik in een dip zit is het erg opbeurend om op AliExpress toch dat leuke kettinkje of dat grappige telefoonhoesje te kopen.

Ali-doorverkoop webwinkels

In het begin hebben we voor de kleine kabouter heel veel kleding gehad, waardoor ik nog niet zo hoefde te shoppen; hij had immers een kast vol gekregen. Maar toch, kleine jongetjes groeien ook en voor je het weet mag je toch zelf ook een beetje los, en ik kwam op allerlei webwinkeltjes enorm leuke kleding tegen; écht hele leuke pakjes, met vosjes, en allerlei leuke en lieve printjes. Bij het merendeel van deze webwinkels bleek de maatvoering echter wel iets af te wijken dan van euh, hmmm, een Hema bijvoorbeeld, gewoon een Westerse winkel zeg maar, en toen bleek de levertijd ook nog eens twee tot drie weken te zijn. Nouja, dat kan natuurlijk, vooral als je eerste ingeving is  dat het misschien wel handgemaakt is.

Bleek dat even tegen te vallen; handgemaakt in China ja. Voor minstens het 3 tot 4 dubbele van de (oorspronkeljke China)prijs… En even op AliBaba shoppen (waar ze grote en kleinere partijen verkopen) liet zien dat als er dáár ingekocht werd, dat er nog meer winst op gemaakt werd. En ja, ik weet honderd procent zeker dat het om een doodgewone Ali-koop ging in plaats van een handgemaakt pakje, want na even zoeken en recensies lezen bleek ik niet de eerste te zijn die daarachter was gekomen. Dat scheelde me in ieder geval weer een onnodig dure aankoop. Ik heb toen dus mooi zelf het pakje op Ali besteld, en omdat ik toch bezig was, bestelde ik er maar gelijk een hele bups bij. Wel had ik een specifiek merk wat ik kocht, genaamd ‘Carters’. Een merk wat het blijkbaar vooral heel goed deed in Amerika, maar dus ook gewoon hartstikke in China gemaakt werd. Ik kreeg het opgestuurd, compleet met de Amerikaanse labels eraan, Amerikaanse prijzen erop en de correcte barcodes en dit was dus exact hetzelfde als wat daar in de winkels ligt. Alleen, tja, heel cru gezegd, ik hoefde er nu geen import over te betalen.

22643330_1455104057919942_785209384_o

Handgemaakt door Kiekie’s Handmade

De lokale ondernemer steunen; laat ze hun ‘happy dance’ doen!

Dat ik veel bij Ali heb besteld, wil niet zeggen dat ik de ‘lokale’ ondernemer niet steun of niks zelf knutsel. Sterker nog, juist nu ik zelf aan het breien ben geslagen kan ik ineens heel goed waarderen wat een werk er in kleding en speelgoed wordt gestopt als dat gewoon handgemaakt is in iemands woonkamer of zolder. En dan doe ik maar simpel breien (ook vooral omdat mijn ervaring met de naaimachine niet heel denderend was; ik deed iets verkeerd en nouja, eh, de naaimachine is nog steeds vastgelopen, grote knopen in de draden en het komt nooit meer goed met me), maar ik heb echt diep respect voor een ieder die met een naaimachine om kan gaan en dat allemaal uit kan denken.

En nu is het dus ook wel een beetje ‘in’ heb ik het idee; iedereen begint ineens aan het maken van kledingstukken voor kleintjes, en vooral dekentjes, aankleedkussenhoezen (leuk woord voor galgje) en al dat soort lakentjes voor in de babykamer; iedereen maakt ze en de Instagram-shops komen uit de grond geschoten als paddenstoelen. En ja, stiekem ben ik een beetje jaloers dat mij dat niet lukt, maar ik denk dat het ook wel een hele lastige markt is om in te beginnen; inmiddels kan iedereen wel een dekentje naaien en als je net op het juiste moment de stofjes inkoopt en een leuk netwerkje opbouwt, heb je zo je winkeltje ‘draaiende’. Rijk zul je er niet van worden, maar volgens mij wordt je er wel heel vrolijk van. Althans, van Kiekie’s Handmade alleen al word ik heel vrolijk, omdat ze ook echt happy is met iedere bestelling die ze binnen krijgt. Of, zoals ze zelf een tijdje terug op Facebook zette; “When you buy from a small business, an actual person does a little happy dance”. En tja, ik kan dan niet anders dan een hele blije dame voor me zien die in de woonkamer staat te dansen met een rol stof. En daar word ik vrolijk van!

Verschillende soorten ‘handmade’ groepen.

Kijk, met handmade is het vrij ‘simpel’; je hebt de ‘oh ik heb een naaimachine gevonden, nu kan ik ook kleertjes maken’ groep; de groep die nouja, leuke kleding kunnen maken voor hun eigen kroost en het vooral ook maar lekker daarbij moeten houden. Dat bedoel ik niet naar en denigrerend, maar je hebt kleding in elkaar zetten, en kleding in elkaar zetten. Ik kan ook leuk lapjes breien, maar ik zou het niet in m’n hoofd halen om het te verkopen; het is leuk voor thuis en daar houdt het wel mee op.
Maar je hebt ook de moeders (nouja, vaak toch moeders) die het helemaal in de vingers hebben, en het als een leuke (tijdrovende) hobby erbij hebben, maar er geen boterham van hoeven te maken. Natuurlijk moet je er geen geld op toeleggen, maar het is bij zulke shops duidelijk dat er geen hypotheek van betaalt moet worden. En dat is fijn, want dat maakt dat je daadwerkelijk ziet dat iemand er met plezier aan heeft gewerkt, en er geen lopende band werk van heeft gemaakt.
Daarnaast heb je dus uiteraard ook degenen die er echt een beroep van hebben gemaakt en dus daardoor ook hele voorraden aanleggen. Nog steeds net zo leuk en net zo mooi, en het is absoluut dat ik diegene niet hun omzet gun, maar je merkt gewoon dat het anders is. De praatjes zijn commerciëler, de foto’s zijn heel licht, in een bepaalde stijl en duidelijk in scene gezet. En dat maakt de foto’s en de producten niet minder mooi, maar dat maakt het voor mijn gevoel alweer te… Big business-achtig. En helaas komt er dan ook haat en nijd bij kijken (“nee, ik had dat stofje eerder” “jeetje, dat doe je ook alleen maar omdat je dat bij mij hebt gezien”) en dat maakt het toch een minder happy dansje…

22641693_1455104037919944_2085447958_o.jpg

Voor moeders, door moeders

En weet je wat nou eigenlijk nog het fijnste van allemaal is? Dat de pakjes écht heel fijn zijn. De stofjes zijn écht lekker zacht, en de knuffels zijn écht met zorg in elkaar gezet, zodat je kind niet ineens met z’n hand in rare schuimvulling graait. Simpelweg omdat ze worden gemaakt door moeders. Moeders die kindjes hebben met dezelfde leeftijd als jouw en mijn kind, en dus weten hoe belangrijk het is dat broekjes niet schuren, en rammelbelletjes niet ineens uit dat speelkubusje komen, waardoor je de avond op de eerste hulp doorbrengt en je maar afvraagt hoe dát nou heeft kunnen gebeuren.

Er wordt over nagedacht, en daar kan geen enkel keurmerk tegenop.
En tja, dat betekent dus dat m’n kind nu allemaal Hipperds knuffels heeft, en ik binnenkort mijn verlanglijstje maar eens bij Kiekie’s neerleg en vraag wat ze daarmee kan in een maatje 92/98. Niet dat hij echt kleding nodig heeft, maar ja…. De lokale ondernemer steunen is een héél goed excuus natuurlijk. Nee, het is niet zo goedkoop als AliExpress, maar vaak wel sneller binnen en ach, je maakt iemand aan het dansen… Dat is ook wat waard 🙂

 

Ik word niet gesponsord door bovengenoemde bedrijven, ze hebben me niet gevraagd om dit artikel te schrijven maar het zijn leuke bedrijfjes die best in het zonnetje gezet mogen worden, zodat ze niet ondergesneeuwd raken tussen alle andere mensen die iets meer tijd op social media kunnen doorbrengen. Een soort lokale-niet-ondernemer-steunt-lokale-ondernemer zeg maar. Dus officieel gezien; NoSpon. Ik heb er daarom ook bewust voor gekozen om géén AliExpress producten uit te lichten op de foto; deze kan je zelf ook wel vinden.

Over Rachelle

Achter Kaboutermama zit Rachelle. Samenwonend met vriend, kat, en lieve zoon (2015) en iedere dag is er wel een obstakel; is het geen peuterpuberend kind, dan is het wel de strijd tegen Ehlers Danlos; een ziekte waar ik iedere dag weer ruzie mee heb en iedere dag weer kunstjes door moet verzinnen om weer wat van de dag te maken. Daarnaast zijn er natuurlijk de 'normale' strubbelingen in het ouderschap, die voor iedereen herkenbaar zijn. Iedere dag proberen we er toch weer een feestje van te maken, en op deze blog probeer ik het taboe op spontane bevallingen én onzichtbare ziektes te doorbreken. Voor andere ouders, maar ook voor mijzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge