Het is prachtig; het IKEA DUKTIG keukentje!

Het IKEA keukentje; iedereen heeft er een (gehad), en wij dus ook. Het in elkaar zetten van zo’n keukentje is erg leuk, vooral als je zelf gezegend bent met twee linkerhanden, en door de hormonen (wat nou uitzwangeren?) moet het per sé die dag nog in elkaar gezet worden…

 

Inmiddels is je dreumes bijna 18 maanden, heeft een woonkamer én een slaapkamer gevuld met speelgoed (lees: je breekt eigenlijk om het kwartier je nek over een fiets, een boek of een bal, en als je je nek niet breekt dan stoot je je kleine teen er wel tegen) maar dat is natuurlijk totaal niet interessant; mama en papa hebben namelijk een geweldig grote keuken, en daar staan pannen. En een oven. En een koelkast. En een magnetron. Nou, als er iets vele malen interessanter is dan het speelgoed van een dreumes (hoeveel herrie het speelgoed ook maakt..), dan zijn het wel de pannen uit het kastje naast de koelkast. En het kwijtmaken van deksels. Volgens mij zijn we nog steeds twee deksels kwijt, maar goed.

Wat doe je dan als geweldige ouders zijnde; je gaat je orienteren op een speelgoedkeukentje. En ik kan in ieder geval nu uit ervaring alvast 1 tip geven; koop geen plastic keukentje. Echt, niet doen. Heeft totaal geen nut om de volgende redenen;

  • Ondanks dat het plastic is, maak je het toch niet schoon. Er wordt namelijk niet mee gespeeld.
  • Er wordt niet mee gespeeld, omdat het geen hol weegt, en dus al omvalt als je ernaar kijkt. Weinig lol aan als het zonder moeite omvalt, dus totaal niet interessant.

Zodoende dat we dus  zijn gaan kijken naar een Ikea DUKTIG keukentje. Voor wie niet bekend is met het DUKTIG keukentje; dat is het keukentje waar blijkbaar goud in zit verstopt, want op Marktplaats wordt er gerust 70 euro gevraagd voor een tweedehands keuken. Of beter gezegd; een ondergekwijlde, tandafdrukrijke, “opgepimpte” (echt, moeders, bloemetjesgordijnen en bloemetjesjurken zijn echt niet leuk, dus een bloemetjeswand aan het keukentje kan ook niemand waarderen, óók je kind niet), gebruikte (of beter gezegd, mishandelde) Duktig keuken. Zonder accessoires.

Voor de beeldvorming; het Ikea DUKTIG keukentje kost nieuw 80 euro, nog steeds zonder accessoires, maar snap je mijn punt? Voor 80 euro nieuw te halen, tweedehands vraagt men er 70 euro voor. Wáár zit die klomp goud verstopt in die keuken? Iemand enig idee?
Na een paar keer een “belachelijk laag bod” te hebben uitgebracht (we hebben het over 30 euro voor een ondergekwijlde keuken) besloten om de DUKTIG maar nieuw te kopen.

Wij dus naar de Ikea, ik klaar met m’n ‘boodschappenlijst’ en tijdens lunchtijd. Dus er werd eerst gegeten. Volgt later nog wel wat over.
Lieve mensen, skip die hele boodschappenlijst maar, want je komt toch met meer thuis dan de planning was. We zouden erheen gaan voor wat plastic servies + bestek en een keukentje. Nog voor we überhaupt bij de zelfbediening-afdeling waren, had ik niet alleen plastic servies & bestek, maar ook een rol tekenpapier, viltstiften (jawel! Ons kind mag kleuren met viltstiften van me! Wat bezielt me? Helemaal niks. Is leuk, en hij heeft de muur nog niet te pakken genomen, want hij is keurig opgevoed), een panda knuffel, een boodschappenmandje met pluche levensmiddelen (voor de keuken), keukengerei (voor zijn keukentje), en ik had nog een tafel en twee stoeltjes gezien die mee moesten, maar die lagen ook bij de zelfbediening. Vervolgens zie ik bij de gordijnenafdeling (of hoe het ook heet daar) een rolgordijn wat in exact dezelfde kleuren is als die hij al heeft hangen (logisch, komen ook daar vandaan) maar dan een formaatje kleiner (handig voor het laatste kleinere raampje, die heeft nog geen gordijn, heel triest) en ook nog in de uitverkoop. Je voelt ‘m al aankomen; dat gordijn ging ook mee en zodoende was het karretje dus al vol nog voor we bij die keuken aankwamen.

Dan denk je; Yes, we zijn er doorheen, we hebben het gehad, ik ben maar íetsje over het budget heen gegaan. Kom je nog langs de Swedish Market.. Met andere woorden.. Perencider in blik & grote zakken Daim chocolade. Waarop onze kabouter per direct z’n pandaknuffel laat vallen en met een zak Daim chocola knuffelt. Ik maak géén geintje, ik zou willen dat ik hier een grap over kon maken, maar hij knuffelde echt met de daim chocolade. Hij heeft overigens nog nooit Daim chocolade op (karamel vind ik toch niet zo’n goed idee) maar hij heeft duidelijk wel smaak. En hij heeft gelijk bewezen dat ik toch echt z’n moeder ben met deze verfijnde smaakpapillen. En toen dacht ik ‘oh leuk, Ikea Kex, leuke koekjes!’. Heel leuk. Heb er een paar op, de rest is in de twee mannen hier in huis verdwenen; de ene man is zo rond de 1.81 (?) en de andere is zo rond de 85/90 centimeter ongeveer. Wonen in hetzelfde huis als ik, de een noemt me liefje en de ander noemt me mama. Volgens mij ken ik ze.

En dat is dan alleen het koopavontuur. Dat is op zich al een prestatie, om daar doorheen te komen zonder dat je 3 ruzies verder bent (kan ik me zo voorstellen, als ik een ongelimiteerde bankrekening had gehad, had ik waarschijnlijk alleenstaand geweest met mijn koopdrang zo af en toe), maar als je écht wil weten of je vriend of vriendin van je houdt, kan ik je het volgende aanraden;

Zeg om half 9 ‘s avonds, wanneer je wederhelft al een veel te lange dag heeft gehad (werk, ikea, werk, eten, opruimen en dan eindelijk uitzakken op de bank) het volgende; “Zullen we het keukentje in elkaar zetten? Dat is zo’n leuke verrassing voor de kabouter morgen..”
Want, waar het op neerkomt, is dat je als vrouw zijnde toe mag kijken (als het aan mij had gelegen zat het keukentje namelijk andersom en binnenstebuiten in elkaar) en je wederhelft zet het keukentje in elkaar, is daarmee bezig tot half 11 (met het halen van gereedschap tussendoor), krijgt nog een splinter in z’n hand (kindvriendelijk zeg, dat Ikea speelgoed), wil vervolgens een pincet, maar dát hebben we natuurlijk nergens, en zet vervolgens met een flinke splinter in z’n hand die best nog wel eens zou kunnen ontsteken het keukentje in elkaar.

Nou echt, dát is ware liefde. Om half 11 stond het keukentje dus klaar, dat hebben we met zijn tweetjes in de kamer van de kabouter gezet terwijl hij sliep, en ik kan je wel vertellen, de reactie ‘s morgens was wel hartverwarmend. Echt vreselijk lief.

Dus trek uit dit hele verhaal twee tips;

Koop geen plastic keuken.

Koop geen gebruikte Ikea keuken. Het is niet alleen leuk voor je kind om het echt nieuw en ongebruikt en ongepimpt te krijgen, maar het is ook leuk voor je relatie. Het talent van mijn allerliefste is dat hij heel goed en snel, zonder te vloeken bij een splinter, die keuken ‘s avonds nog in elkaar kan zetten.

Mijn talent is dat ik dat niet kan, maar dat ik wel heel lief perencider uit de koelkast kan halen. Is ook best een talent.

Los daarvan is de DUKTIG ook gewoon waanzinnig leuk. Iedere dag speelt onze kabouter er weer mee, en daardoor verdwijnen onze deksels niet meer. Echt een aanrader, even zonder gekheid.



Laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: