Hoe leer je een dwarse peuter…

…zichzelf te verzorgen? We zijn in de ‘ik ben twee en ik zeg nee’ fase gekomen. Ofwel; ‘ik doe het niet, en als ik het wel moet doen ga ik lekker heel hard gillen’. Dat maakt het een en ander toch een stuk lastiger. Neem bijvoorbeeld tanden poetsen, gezicht wassen, of hè, doe eens gek; een luier verschonen. Wel eens een luier verschoond van een jongetje die sneller is dan dat jij ooit zult zijn en vanwege zijn gebrek aan lengte ook nog eens heel snel overal onderdoor/overheen/tussendoor is? Ik wel, en met mij vast vele anderen. Aangezien niemand met een handleiding aan komt zetten, zijn we zelf de handleiding maar aan het samenstellen. Hoe leer je een dwarse peuter dat sommige verzorgingsrituelen nou eenmaal moeten? En vooral; hoe maak je ze leuk voor de peuter in kwestie?

Een luier verschonen…

Neem nou dus het luier verschonen. Knap onhandig met zo’n knulletje met eigen wil. We hebben een poosje luierbroekjes gebruikt, maar omdat onze jongen mijn bouw heeft (yes!) is hij nogal slank en tenger gebouwd en zitten die broekjes dus eigenlijk nooit goed. En aangezien zindelijk worden nog even op zich laat wachten (alhoewel we wel goed bezig zijn hoor, maar met twee jaar kan je geen wonderen verwachten) zijn we toch maar weer op de luiers overgestapt in plaats van broekjes. Inmiddels zegt hij gelukkig wel dat hij in z’n luier geplast of gepoept heeft (soms wordt dan ook direct z’n broek uitgetrokken door niemand minder dan hijzelf) en dan is het dus tijd om een luier te verschonen. Wat echt súpertof is, want niemand heeft je verteld dat ze dus niet zo stilletjes blijven liggen als ‘vroeger’. Je zou denken dat, wanneer ze zelf aangeven dat hun luier vies is, ze dan juist blij zijn dat ze een schone luier krijgen. Helaas koppelen ze dat stukje blijkbaar pas later aan elkaar, en is het een strijd om hem überhaupt plat te krijgen op bed/bank/tafel/you name it. Dat gaat hier dus regelmatig met enige omkoperij; hier, een auto, een knuffeltje, een boekje, wat dan ook, ALS JE MAAR STIL LIGT!

En ja, dat moest in hoofdletters, want zo voelt het ook gewoon van binnen, geef het nou maar toe. Als ze zo’n bui nou eens in de 2/3 dagen hebben, dan is dat prima te overleven. Niet als ze zo’n bui 4 keer per dag hebben. Is het nou zo dat ik hem maar eens per dag verschoon en de luiers dus als cement eraan vast zitten en het dus gruwelijk pijn doet om de luier te verschonen, dan kan ik het me best voorstellen dat het geen hobby voor ‘m is. Maar dat is dus niet het geval. Protip nummer een dus; geef ze een auto, een boekje, of wat dan ook in hun handen, en in het meest extreme geval; een speen. Succes gegarandeerd. Je moet alleen wel even bedenken hoe je die speen daarna uitkrijgt, maar goed, je kan niet alles hebben he… Overigens vindt hij dan weer hilarisch om z’n eigen billen af te vegen met de doekjes, dus je zou zeggen dat hij het ergens ook wel weer leuk vindt… Maar goed…

Tanden poetsen

Ook zo’n leuke; tanden poetsen. Wij vinden het belangrijk hier in huis dat er goed en stevig wordt gepoetst en vooral mijn vriend hamert daar dan echt op. Daarom mag hij altijd fijn met ‘m tanden poetsen, want aan het eind van de dag heb ik écht geen zin om die strijd aan te gaan, en ik kan ‘m ook helemaal niet in bedwang houden. Hij poetst wel zelf zijn tanden hoor, als in; hij gaat er even langs met de borstel en dat was het dan, maar echt grondig doet ie nog niet zelf. Wederom; wat kan je van een tweejarige verwachten natuurlijk, maar toch moet er wel goed gepoetst worden. En dus mag mijn vriend, de muscle man, die strijd aangaan met ‘m. Maar ook voor hem wordt het wel eens teveel.

Ik ben geen voorstander van de iPad overal voor te gebruiken, maar ik kwam onlangs de tip tegen om met een tandenpoetsliedje tanden te poetsen, en ja, het werkt dus echt, die onzin. En wat blijkt, die liedjes zijn ook heel leuk voor ouders de eerste keer, want je begint fanatiek mee te zingen en ineens eindigt het liedje met ‘als je zoenen moet’. Daar kijk je toch even raar van op, trust me. Ik had toch een andere boodschap verwacht.

Maar goed, het liedje helpt en daar gaat het om; voor het eerst zonder morren zelf twee minuten lang z’n tanden gepoetst. Niks meer aan doen, houden zo. Dan maar met de iPad.

Gezicht wassen

We hebben van die fijne etos washandjes waar hij dagelijks z’n gezicht even mee moet wassen. Althans, dat is de theorie, want in de praktijk komt het erop neer dat ik een peuter in de houdgreep heb in mijn poging om smeerkaasresten van z’n gezicht af te bikken. Een verfkrabber was effectiever geweest. Ook het zelf doen haalt niets uit, want dan komt het erop neer dat hij het washandje even vast heeft, vervolgens het ergens neer gooit en wat anders gaat doen. Sta je dan met je goede gedrag. Omdat ik hem niet iedere dag onder de douche of in bad wil zetten (iets met tere babyhuidjes, moet je niet willen) moet ‘ie er toch aan geloven; z’n gezicht wassen. Inmiddels wacht ik altijd maar het juiste moment af, of ik overval hem en was dan, voorzien van de meest belachelijke geluiden die ik maar kan maken (PRRRRRRRRRRRRRRRRR poelepoelepoelepoele poetsen poetsen poetsen, poetsen poetsen poetsen, je snapt het idee wel) in sneltreinvaart z’n gezicht schoon. Uiteindelijk heb ik zo’n 75% er vanaf weten te bikken, en de rest… Nouja, dat slijt er wel weer af.

Romper/hemd aan/uit doen…

Of gewoon kleding in het algemeen. Wij laten hem zelf uitkiezen wat hij aan wil trekken. Tot op zekere hoogte dan, want ik wil niet dat hij er als een clown bijloopt. Soms grijp ik alsnog in, want ik weet dat hij zijn nijntje trui en zijn beren trui heel mooi vindt, maar ik heb niet voor niets een volle kledingkast voor ‘m; zodat ie ook nog wat anders aan kan doen dan alleen die twee truien. Inmiddels doen we overdag een hemd aan (met daarover shirt+eventueel trui) en doen we alleen voor de nacht nog een romper aan (met lange mouwen, want dit huis is niet superwarm). Maar man, de drama’s die zich dan ineens voordoen… Hij kan heel goed zelf z’n armen door de mouwen heen doen, maar wanneer hij iets te snel wil gaan, steekt hij z’n armen mis en moet ik hem dus helpen. Nou, het gegil wat daarbij vrijkomt…. En wanneer hij een romper aanmoet, wil hij een hemd aan; wanneer hij een hemd aanmoet, wil hij een romper aan. Als ik het dan op zijn verzoek omdraai, is het dus ook weer niet goed, dan wil hij geen romper én geen hemd aan. Sta je dan met je goede bedoelingen… Inmiddels leg ik dus maar heel duidelijk uit dat we nu de eeeeeeeeeeeeene arm gaan doen, en daarna de aaaaaaaaaaaaandere arm, en dan gaan we zoeken naar zijn teeeeeeeeeeeeeeenen in zijn broekspijpen, waar zijn je voeeeeeeeeten nou? En over het algemeen zorgt dat wel voor voldoende afleiding. En anders zijn daar speelgoedauto’s. Vergt even wat handigheid voor zowel moeder als kind, maar dan kan je je ook prima aankleden.

Als je bovenstaande hindernissen op één ochtend, achter elkaar, hebt genomen, hoef je in ieder geval niet meer te sporten, je hebt je workout dan wel gehad. En je kan dan dus zonder ook maar een béétje spijt ontbijten met een pannekoek, of een chocolademuffin ofzo. Dat doe ik dan dus.

Wat is bij jullie het moeilijkste, en het makkelijkste voor jullie peuter? En welke geheime tips hebben jullie nog?



Laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: