Ik heb trek en honger en trek..

Wanneer je als moeder een (vr)eetbui hebt waar je met geen mogelijkheid vanaf komt.. Zie hier.. Mijn guilty-pleasures… Is dit herkenbaar?

Ontbijt:

2 ham kaas Croissantjes, 2 wolkentoetjes en een glas melk.

Eh, wolkentoetjes? Ja. Helaas wel. Ik heb namelijk de héle dag trek. Ik kan alles eten wat los en vast zit. Tot op zekere hoogte dan. Een hoop smaken zijn uitgesloten van deze actie want eigenlijk heb ik vooral de hele dag trek in zoetigheid, of in warm eten. Zo vond ik het gisteren nodig om als lunch eerst een bordje zuurkool naar binnen te werken, en daarna nog een bord poffertjes.

En ik weet dat het hartstikke slecht is, zoveel zoetigheid. Ik kan beter gezond eten, crackers, komkommertjes, glazen water, al dat soort gezonde onzin. Alleen daar heb ik gewoon geen trek in. Ik wil alleen maar eten wat ik lekker vind, en toegegeven, dat doe ik dan ook wel. Maar ik kan op het moment echt eten als een soort bootwerker. Nu weet ik wel dat dit ook deels komt omdat je eigenlijk constant in de weer bent en het dus niet erg is. En ik weet ook wel van mezelf dat ik nou eenmaal gewoon een enorme zoetekauw ben. Maar eigenlijk zou ik toch wat gezonder moeten gaan eten (en leven). Ook om een iets beter voorbeeld te geven aan de kleine meneer. Want in alle eerlijkheid; dat wolkentoetje kan ik nu nog eten nu hij op bed ligt en het dus niet meekrijgt. Maar hoe ga ik aan een kleuter uitleggen dat mama wel mag ontbijten met toetjes en hij niet?

Ook ligt er nog een zak chips, deze probeert me overduidelijk te roepen naar de keuken, klaar om opgegeten te worden. En een lekkere boterham met eiersalade. En er staat nog een fles Gazeuse in de koelkast. Mierzoet, maar zó onwijs lekker. En vanavond na het avondeten mag ik mijzelf best trakteren op een goed ijsje. Als ik alles zou bijhouden wat ik at, dan zou ik zwaar ongelukkig worden denk ik, want volgens mij schuif ik genoeg naar binnen voor een heel weeshuis en ik vraag me sterk af of ik nou de enige ben die zo veel “honger” (lees: trek) heeft.

Voorlopig groei ik nog niet dicht, want voor welke reden dan ook besluit mijn lichaam dat het niet nodig is om al die calorieën op te slaan. Er blijft dus geen grammetje vet hangen (en als dat wel blijft hangen doe ik éérst een zwangerschapstest).  Maar ik hou mijn hart vast voor de dag dat ik ineens explosief aan ga komen (zonder zwanger te zijn) en eigenlijk zou het beter zijn om juist daarom nu vast het aantal ongezonde snacks terug te werken.

Maar ja. Die zak chips die blijft maar gillen. ‘Eet me op! Eet me op! Scheur die zak open en eet alles op wat erin zit!’

Help.



Laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: