Mijn eetpatroon slaat om; wat is er aan de hand?

Lekker eten (lees: snoepen)

Iedereen die mij kent weet dat ik een enorme zoetekauw ben. Ik hou van lekker eten; vooral een vette hap of zoete troep gaat er goed in. Nu maak ik daarzelf niet echt een probleem van, tot nu toe heeft m’n lijf er niets onder te lijden gehad, maar het geeft geen denderend voorbeeld natuurlijk. Bijna twee jaar geleden schreef ik een artikel, toen er nog geen sprake was van een eigen domein en ik het dus puur voor mijzelf schreef. Over mijn vreteritus eigenlijk. Ik kan me het nog best goed voor de geest halen dat ik inderdaad écht ongezond leefde. Eigenlijk is dat natuurlijk vreemd, want m’n lijf doet het al niet zo goed; waarom het dan niet opknappen met gezond eten én een goed eetpatroon?

Lief zijn voor mezelf; dat blijft lastig

Inmiddels ben ik bijna twee jaar verder sinds het schrijven van dat artikel. Dat slechte eetpatroon en ongezonde eten, dat is niet alleen maar een kwestie geweest van “ik lust toch niks” en “ik heb er gewoon trek in”. Want ongezond eten, dat is niet zo heel denderend, dat weet iedereen. Maar het overslaan van de maaltijden, dat is funest. Zo ontbeet ik eigenlijk nooit, en als ik ontbeet dan ging dat eigenlijk direct veel (en vet; croissantjes met ham en kaas zijn nog steeds niet vet-arm) en daardoor at ik dus de rest van de dag wéér niets. Dat heeft alles te maken gehad met lief zijn voor mezelf en ook een beetje met de controle voor eten en m’n gewicht loslaten.

Geen eetstoornis, don’t worry

Ik heb geen eetstoornis hoor, dat absoluut niet! Wat ik wel heb, is een beetje een angst om dik (of dikker) te worden. Ik ga er niet een toetje door laten staan en ik tel ook geen calorieën, maar omdat ik m’n hele leven (en zelfs dus ten tijde van de zwangerschap) lekker slank ben geweest, ken ik mezelf ook alleen maar dun en vind ik mezelf dus ook alleen maar mooi als ik dun en nou ja, zonder vetjes ben. Hier en daar bulkt er inmiddels echt wel een beetje een “flubbertje”, maar niks extreems en dat kan ik ook echt nog wel hebben 😉

Inmiddels ben ik lief voor mezelf

Nu we bijna twee jaar verder zijn, durf ik wel te zeggen dat we eindelijk een positieve verandering is ingeslopen. Ik (probeer) zo goed mogelijk te ontbijten. Dat lukt natuurlijk niet altijd (haasten, peuter, supertof) maar het komt er inmiddels eindelijk in! Zelfs lunch pak ik tegenwoordig aan en de afgelopen weken heb ik al een aantal keer een maaltijdsalade op. Zo’n bak met sla (dat groene spul), kip, ei, en zelf gooi ik er dan nog komkommer doorheen. Niks exotisch; als er paprika en tomaat in gaat ben ik uitgegeten, dat lust ik écht niet. Maar langzaam maar zeker eet ik steeds gezonder én regelmatiger. En zo word ik dus steeds een beetje liever voor mezelf.

Soms snoep ik zelfs helemaal niet meer!

Voor iemand die iedere dag eigenlijk wel iets snoept (ja, echt) is dat best een mijlpaal. Maar ik eet ook nog steeds lekker patat hoor. En pizza, hamburgers, kipnuggets. Het merendeel inmiddels wel uit de Airfryer, dat dan weer wel. Dan lijkt het tenminste nog een béétje gezond…Maar ook chocola laat ik nu zelfs staan. Oké, af en toe dan; ik moet wel eerlijk blijven 😉

 



Laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: