Ons 8 maanden bezoekje…

Ons 8 maanden bezoekje aan jawel, het consultatiebureau, is weer achter de rug. Overigens is dit niet overal een “geplanned” bezoek, bij een hoop is dit inmiddels wegbezuinigd als standaard bezoek. Ik, zei de gek, wilde echter wel een extra controle dus ik met al mijn goede moed en goedgehumeurde kerel naar het CB. Overigens was het de eerste keer dat ik alleen ging erheen, dus vergat ik onder andere een flesje water (voor zowel mini-me als mijzelf), een hydrofieldoek (leuk na het wegen.. niet plassen niet plassen niet plassen!) en vergat ik m’n lijstje met vragen.

Flesje water was gelukkig niet nodig, want we zaten er geen uren en het regende, dus ook niet overdreven warm. Die hydrofieldoek.. Nouja gelukkig plaste ‘ie niet.  En die vragen kwamen vanzelf weer naar boven.

Het hele bezoek an sich viel overigens reuze mee. Ik snap op zich best waarom men het over het algemeen het ‘consternatiebureau’ vindt.. Zo begonnen ze bij onze uk na een aantal weken over zijn hoofdje. Dat was toch echt wat afgeplat, maar gelukkig hadden ze een héle goede kinderfysio boven zitten en die zou vast kunnen helpen. Beetje jammer wel dat de betreffende kinderfysio (wat wil een kinderfysio overigens doen bij babies, zo goed werken die nog niet mee) pas over 3 weken een plekje had (moet wel een verdomd goede fysio zijn, of zijn er zo ontiegelijk veel bezorgde moeders met platte babyhoofdjes) en ik in de tussentijd al het een en ander gegoogled had, en tot de conclusie gekomen was dat ik dit prima zelf kon oplossen zonder fysio, rare helmpjes en suffe oefeningen. Ik ben een soort Google-mama; ik zoek eerst wel op internet wat het is en wat eraan te doen valt, mocht het internet te verwarrend worden dan ga ik wel een keer naar de dokter. Afijn, dat was dus mijn eerste ‘nare’ ervaring met het CB, voor zover je van ‘naar’ kunt spreken, want het volgende bezoek was alweer positief en dat z’n hoofdje zo goed bijgetrokken was.. Tja..

Dus ik kan op zich best begrijpen dat het voor veel moeders een horror-bezoek is. Je wordt er onzeker van, je ziet allerlei andere kinderen, sommige zijn net zo oud maar al verder in de ontwikkeling, je ziet de groeicurve van je kind en bedenkt je dat ie toch echt niet zo hard groeit en wat zou er toch mis zijn. Gelukkig ben ik tot de conclusie gekomen dat een lieve consultatie arts (hoe noem je zo iemand eigenlijk, nog nooit op gelet) de helft scheelt! Zo hadden wij dus wat problemen met het slapen, zowel het in slaap vallen als het doorslapen. In slaap vallen ging in eerste instantie niet zo heel erg lekker, maar het doorslapen liet ook van tijd tot tijd wat te wensen over. Deze lieve dame gaf me het advies; honger is honger, probeer het maar op te lossen met eten. Ook al heeft ‘ie net een fles op, als ie nog een (bruin) broodje wil, dan mag dat! Lekker kipfilet, boterhamworst, plakje 20+ kaas erop, en smullen maar.

Dat was het begin van de week. Inmiddels is het weekend (eindelijk!) en ik heb de afgelopen paar nachten heerlijk geslapen. Wat bleek; meneer stierf van de honger blijkbaar. Ik me maar truttig aan alle lijstjes houden die er zijn (‘s morgens netjes een flesje, 10 uur netjes een fruithapje, om 2 uur netjes een flesje, om 5 uur netjes een groentehap, om half 8 netjes een flesje en ‘s nachts lekker 4x wakker worden), blijkt meneer trek te hebben als een bootwerker. Inmiddels lurken we 3 flessen melk naar binnen, een fruithap, een groente hap en minimaal 2 bruine broodjes met kipfilet. En een liga koekje. De eerste nacht weet ik het nog aan toeval, maar nu ben ik tot de conclusie gekomen dat het doorslapen toch echt door die grote vrachtwagens vol eten komt.

Al met al viel dat bezoekje aan het Consternatiebureau me dus reuze mee. Het ligt er, hier in ieder geval, maar net aan wie je treft. En een hoop komt toch ook echt aan op je eigen moedergevoel. Ook al denk je dat je dat niet hebt; dat moedergevoel zit er absoluut en daar mag je absoluut naar luisteren. En als je kind zeurt om een boterham, geef hem dan die boterham. “Die protocollen veranderen toch om de 3 jaar dus eigenlijk weet niemand wat de bedoeling is, behalve je eigen intuïtie. ” aldus de lieve dame van het CB!



Laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: