#Ouderzonden: Superbia

Via Kimberly kwam ik op “#Ouderzonden” uit. Een ‘challenge’ waarmee je in elkaars leven kijkt met betrekking tot het ouderschap maar elkaar ook een stuk beter leert kennen. Iedere week wordt er een ‘ouderzonde’ besproken. Op die manier leer je elkaar beter kennen, en misschien zien andere ouders punten van herkenning in deze blogs. De komende 7 weken vindt je dus iedere week een ouderzonde op mijn blog. Lees je mee?

Welke ouderzondes komen er aan bod? En waarom?

De Ouderzonde challenge is meer een “Belgische” challenge, maar ik vond het toch goed (en leuk!) om hieraan mee te doen. Ouderschap is uiteindelijk overal hetzelfde, of je nu in Nederland, Duitsland, België of op de Noordpool woont; ouderschap is zwaar, heftig, en tegelijkertijd prachtig. De komende weken komen de volgende ouderzondes aan bod:

  • Superbia (hoogmoed, ijdelheid): Waarom ben jij een goede ouder? Waar blink jij in uit?
  • Avaritia (hebzucht, gierigheid): Wat zou je nóóit delen met je kind?
  • Luxuria (Onkuisheid, wellust, lust): Wat doe je om jezelf graag te blijven zien en dit ook naar je partner over te brengen? Ter herinnering dat je meer bent dan alleen ‘ouders van’?
  • Invidia (nijd, jaloezie, afgunst): Wat zou je direct overnemen van een andere ouder?
  • Gula (gulzigheid, vraatzucht, onmatigheid): Wat kan je je kind nooit weigeren als deze erom vraagt?
  • Ira (woede, toorn, wraak): Waarmee duwt je kind op je spreekwoordelijke knoppen? Wat moet je kind je écht niet flikken?
  • Acedia (gemakzucht, luiheid): Hoe ga je om met de druk die van jongs af aan op kinderen en diens ouders gelegd wordt?

Thema van deze week: Superbia; waarom ík een goede ouder ben.

Dit is best een leuke binnenkomer; een ouderzonde waarbij je een beetje (beetje boel) mag opscheppen over jezelf, en waarom je jezelf best een schouderklopje wil geven. Ik doe echt niet alles goed hoor; sterker nog, ik weet wel zeker dat er tal van betere ouders zijn dan dat ik ben. Maar volgens mij is iedereen op zijn manier wel een goede ouder. Of, laat ik het zo zeggen; iedereen doet op zijn best om de beste ouder te zijn die diegene maar kan zijn. Maar goed, als ik moet opnoemen wat ik goed doe..

Ik laat onze knul zijn eigen persoon zijn en zijn eigen keuzes maken. Natuurlijk mag hij niet bepalen of hij met snoepjes ontbijt, maar als hij met sokken aan wil slapen ga ik hem niet tegenhouden. Als hij van een hoge glijbaan af wil; hij gaat zijn goddelijke gang maar. Tuurlijk vind ik het eng, en draait m’n maag om als hij zo hard naar beneden sjeest van die glijbaan af! Ik weet dat hij zichzelf lanceert in het zand en dat hij een keer van dat rottige houten trappetje af dondert. Maar hij mag dat zelf ervaren. Daarna troost ik hem natuurlijk zo veel en goed mogelijk.

Natuurlijk ook een hoop liefde, ik vertroetel hem soms echt wel meer dan goed voor hem is. Knuffelen bij mama op de bank, of ’s nachts toch maar bij ons in bed omdat hij dat nou eenmaal fijn vindt. Alles kan en mag bij mama, tot op zekere hoogte 😉 Dat werkt soms in m’n nadeel, maar ik weet zeker dat de mooiste herinneringen nú gemaakt worden en dat hij dit echt wel onthoudt. Althans, dat maak ik mijzelf graag wijs 😉

Wat ik ook wel goed doe, als ik zo vrij mag zijn dat te zeggen, is hem met véél muziek in aanraking laten komen. Kan ook niet anders, ik durf mijzelf wel redelijk muzikaal te noemen en datzelfde geldt voor zijn vader, en daarom moedig ik muzikaliteit alleen maar aan. Als hij wil dansen en zingen met de soundtrack van cars, dan doen we dat gewoon. Alle zelfverzonnen liedjes die hij nu al zingt, moedig ik alleen maar aan en hij blijft dan achter elkaar zingen, en dat is heerlijk! Ik hoop dat hij dat z’n leven lang vast blijft houden. En who knows, misschien zingen we later samen wel een liedje 😉

Verder doe ik alles wat een moeder zou moeten doen in mijn ogen; ik ben er wanneer het nodig is. Ik troost ‘m bij verdriet en ik geef hem koekjes en thee wanneer hij daarom vraagt. We hebben echte fijne gezinsdagen samen met papa en doen allemaal dingen die hij alleen maar met papa en mama doet. Maar ik ben vooral altijd, en overal, zijn mama.

Waarom ben jíj een goede moeder? En sta je daar wel eens bij stil, dat jij écht een goede moeder bent? Bij deze een virtueel bloemetje voor jou als lezer; je doet het goed, je bent een lieve en goede moeder!

 

Over Rachelle

Hoi! Ik ben Rachelle, en ik blog net als vele andere moeders (en vaders) over het ouderschap; vaak vind ik het enorm leuk, maar soms is het vreselijk zwaar en pittig. Op mijn blog deel ik het ouderschap zoals het is; eerlijk, met humor, en soms (ietwat) grof.

4 reacties

  1. Wat een superleuk artikel! Misschien neem ik ‘m ook wel over, echt leuk om er eens voor te gaan zitten en er over na te denken!
    Michelle onlangs geplaatst…Lieve New YorkMy Profile

  2. Wat leuk om te lezen, vooral van de muzikaliteit. Ikzelf ben vooral creatief met de kinderen

  3. Mooi geschreven!! Ben benieuwd naar je andere artikelen.
    Marieke onlangs geplaatst…De Valentijnsdag Tag – alles over de liefdeMy Profile

  4. Pingback:Ouderzonden 2: Avaritia – Kaboutermama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge