Review; Lillydoo luiers (deel twee)

Ik vind het leuk om verschillende producten te testen. En dan niet alleen voor de hand liggende dingen zoals Vtech speelgoed (iedere moeder weet dat Toet Toet auto’s gewoon vreselijk irritant zijn, dus dat hoef ik je niet te vertellen) of waar je de goedkoopste luiers kan halen, maar waar kan je nou echt een mooie foto uitvergroten, en wat zijn, behalve goedkope luiers, nou ook goede luiers? In een van mijn vorige reviews had ik Lillydoo getest; een Duits luiermerk wat recent ook naar Nederland verstuurt. Mijn eerste kennismaking was niet heel denderend; is daar nu verandering in gekomen?

Na mijn eerste ervaring met Lillydoo was ik niet heel enthousiast; de luiers lekten door, jammer genoeg. Iets wat ik erg jammer vond, want de printjes waren zo leuk, én in tegenstelling tot pampers zitten hier écht geen toegevoegde geurtjes in. Want, pampers kan roepen wat ze willen, maar ze hebben een typisch pamper-luchtje en die krijgen luiers niet vanzelf…

Lillydoo zelf schrok nogal van mijn ervaring met hun luiers en namen contact op. Ze zijn Duits, maar konden met hun kennis van de Nederlandse taal wel opmaken dat ik niet positief tegenover de luiers stond en vonden dat enorm vervelend om te lezen. Wat enorm fijn was; ze dachten wel direct mee. Zo hadden ze van verschillende gebruikers te horen gekregen dat de luiers wel ietsje kleiner uitvielen (en als je er niet op let valt dat niet op, maar toen ik ze naast elkaar hield viel dat kwartje ineens) en ze vroegen of ik het wilde proberen met een grotere maat luiers, om te kijken of ze dan nog steeds doorlekten of niet. Dat vond ik heel vriendelijk en dat noem ik dan ook echt klantenservice! Ik had toen een proefpakket besteld, wat bestaat uit een klein pakje van 10 luiers, en een pakje met 10 billendoekjes. Ik had dan ook een gelijksoortig proefpakket verwacht, maar Lillydoo had flink uitgepakt; toen ik m’n pakket bij de buren ging halen kwam ik naar buiten met een gigantische doos! Lillydoo bleek dit heel serieus te nemen, en er kwamen maar liefst 3 grote verpakkingen met luiers tevoorschijn, twee grote verpakkingen met doekjes, én een set van 10  (wegwerp) verschoonmatjes! Holy moly, dat is su-per aardig!

Maar toen bedacht ik; nu ik toch over best een aantal luiers beschik… Moet ik misschien toch het onderzoek dubbel zo serieus aanpakken. En dat heb ik dus gedaan.

Ik ben begonnen met op te zoeken waaruit luiers nou eigenlijk bestaan. Want, heel eerlijk, we doen ze allemaal wel om, maar waarom zijn luiers nou wel (of niet) absorberend? We weten allemaal dat luiers soms lekker ‘zacht’ zijn; ze hebben een goed laagje waar ze makkelijk ook op neer kunnen ploffen. Behalve luiers zijn het dus ook een soort valbrekers, erg handig. Maar die ‘fluff’ alleen zorgt niet zozeer voor het absorberen van vocht; in luiers (en eigenlijk alle incontinentiematerialen) zitten bepaalde korrels, en deze nemen het vocht op. Maar ja, vanaf de buitenkant zie je natuurlijk niet hoeveel korrels er nou gebruikt worden. Dus, met pijn in m’n hart (het printje is zo leuk…) besloot ik om 3 luiers door te knippen; 1 van Lillydoo, 1 van Kruidvat en 1 van de Albert Heijn. IMG_5143
Van boven naar onder; Lillydoo, Albert Heijn, Kruidvat

Je ziet zo, doorgeknipt op de foto al, een flink verschil, waarbij Lillydoo de dikste luier is, en Kruidvat is (hoewel niet duidelijk te zien) de dunste luier. Omdat schijn natuurlijk kan bedriegen, heb ik van alle drie de luiers een plukje eruit gehaald, zodat ik ook de structuur goed kon voelen en dus kon voelen; welke luier heeft er nou ook daadwerkelijk korrels in?

Deze diashow vereist JavaScript.

Die plukjes eruit halen viel overigens niet mee; Lillydoo was goed stevig, maar bij AH en vooral Kruidvat viel het plukje al uit elkaar op het moment dat ik het eruit haalde; zodoende dat het er op de foto ongelijk uit ziet. Voor het testen met vocht heb ik drie evenredige plukjes gebruikt, iedereen krijgt een gelijke kans.

Wat me opviel, is dat bij Lillydoo op het eerste gezicht de korrels niet zo goed te vinden zijn, maar als ik de ‘fluff’ helemaal uit elkaar trek, dan kan je de korrels wel zien en voelen, maar het lijkt erop dat deze helemaal verwerkt zijn in de fluff. Bij AH is de verdeling fluff/korrels vrijwel gelijk; ja, er is een laagje fluff, maar de korrels zitten wel oké aan de fluff geplakt. De fluff helpt natuurlijk wel mee met het absorberen. Kruidvat viel me echter enorm tegen; ik weet dat de luiers prima functioneren, maar het dunne laagje fluff en de weinige korrels tonen wel aan waarom de Kruidvatluiers qua prijs zo laag zijn; er zit ook weinig materiaal in…

Natuurlijk hoeft dat niets te zeggen, dus ben ik, heel professioneel met m’n melktoren aan de slag gegaan. Ja, dat lees je goed; melktoren. Om er zeker van te zijn dat alle drie de luiers een gelijke kans kregen, heb ik 3 evenredige plukjes alle drie in een eigen bakje gedaan van m’n etos melktoren, en hier water bij gedaan. Om er wederom zeker van te zijn dat ze ook dezelfde hoeveelheid water erop kregen, heb ik dus het dopje van de melktoren gebruikt, zo kan er geen verwarring komen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is lastig om het zo op de foto uit te leggen, en eigenlijk zou je het zelf moeten proberen om het gevoel en verschil te ervaren, maar dit is wat ik heb ontdekt;

Na het eerste dopje water viel Kruidvat al uit elkaar en was het eigenlijk niet meer goed vast te houden. Albert Heijn hield zich nog keurig, al zoog dit zich ook direct helemaal vol en brokkelde al iets. Lillydoo nam het vocht goed op, en viel daarnaast niet uit elkaar als ik het uit het bakje haalde. Ik wilde namelijk, door erin te knijpen, kijken hoe het materiaal zich hield. Immers kunnen die kleintjes gerust plassen en nog vier keer op hun billen ploffen; dan ben ik best benieuwd wat dat met de luier doet.
Lillydoo bleek na het eerste dopje erg stil; ik kon het indrukken en er kwam geen ‘squash’ geluid uit, en het ging daarna weer terug in zijn vorm. Kruidvat en AH gaven een heel duidelijk ‘squash’ geluid en werden plat bij het indrukken. Na het tweede dopje water was dit verschil nog duidelijker te zien, te voelen én te horen. De AH & Kruidvat luiervulling waren niet meer fatsoenlijk uit het bakje te halen. Lillydoo kreeg ik er nog aardig goed uit, al was het met het tweede dopje al wel iets meer ‘squashy’ maar ook niet gek veel.

Goed, theorie uittesten is natuurlijk hartstikke leuk, maar hoe houdt deze grotere maat zich nou in de praktijk? Van de AH en Kruidvat weet ik dat ze de 12 uur droog sowieso niet redden en dat ik ’s morgens er dus vroeg uit moet om z’n luier te verschonen. Dan kan hij weer even (tussen ons in) tukken zonder dat hij door z’n romper heen lekt.

Ik moet zeggen, dat nu met de grotere maat, ik enorm positief verrast was; ik was ’s morgens lui (ik geef het toe) en had nog niet zo zin om met m’n half slaperige hoofd z’n luier te verschonen. Uiteindelijk heeft hij dus 13 uur die luier om gehad (sorry) en… Ik moet zeggen… Kurkdroog. Wellicht dat de maten dus inderdaad net iets kleiner uitvallen en dat de luier daarom net niet lekker paste.. En ja, dan wil een luier per definitie lekken natuurlijk, logisch verhaal.

Wat me ook opvalt, is dat hij inmiddels met het verschonen netjes stil ligt, en ook niet akelig reageert op het aanraken met de doekjes. Ik heb sindsdien trouwens ook de pot sudocrème hoeven aanraken, want z’n billen zijn keurig zacht en intact; dáár komt dus ‘zachte babybilletjes’ vandaan…

Eerlijk is eerlijk… Alles bij elkaar opgeteld moet ik wel toegeven dat, ondanks mijn eerdere mindere ervaring met Lillydoo, ik nu wel ineens snap waarom hun product zo goed verkoopt in Duitsland en kan ik direct ook het prijsverschil verklaren. Er is enorm goed nagedacht over het materiaal en hoe dit te verwerken in de luier, en de prijs komt dus niet alleen voort uit het leuke printje, maar zit hem ook in de samenstelling en het gebruik van natuurlijke producten, dus geen toevoegingen of rare geurtjes.

Na wat rekenwerk kom ik daarnaast tot de conclusie dat het fijner is om onze kabouter 3x per dag te verschonen met een Lillydoo luier, dan 5x per dag te verschonen en 5x per dag te smeren met sudocrème. Aan het eind van het ritje kom ik dan net zo ‘duur’ uit, alleen heb ik nu een dreumes die niet rondtolt als een exorcist kind. Dan is mijn keuze eigenlijk snel gemaakt en ik durf dan ook wel eerlijk te stellen dat ik eigenlijk wel om ben… Ondanks de valse start vind ik Lillydoo een erg fijn product en zeker wel een aanrader; zéker als je kindje heftiger reageert op kruidvat/ah/etos of pampers is Lillydoo het proberen waard! Mocht je twijfelen, dan kan je altijd een proefpakket bij Lillydoo bestellen, dat is nog geen 5 euro en dan kan je toch kijken of het wat voor je is!

Lillydoo, dankjewel dat ik opnieuw kennis mocht maken met jullie én voor het fijne meedenken in het lek-probleem, ik denk dat we het lek boven hebben (haha, flauw woordgrapje).

En, wat ik nog niet besproken heb, maar wat ik wel even wil vermelden; de verschoonmatjes zijn enorm leuk en handig en daar maak ik ook zeker gebruik van!

Over Rachelle

Achter Kaboutermama zit Rachelle. Samenwonend met vriend, kat, en lieve zoon (2015) en iedere dag is er wel een obstakel; is het geen peuterpuberend kind, dan is het wel de strijd tegen Ehlers Danlos; een ziekte waar ik iedere dag weer ruzie mee heb en iedere dag weer kunstjes door moet verzinnen om weer wat van de dag te maken. Daarnaast zijn er natuurlijk de 'normale' strubbelingen in het ouderschap, die voor iedereen herkenbaar zijn. Iedere dag proberen we er toch weer een feestje van te maken, en op deze blog probeer ik het taboe op spontane bevallingen én onzichtbare ziektes te doorbreken. Voor andere ouders, maar ook voor mijzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge