Ik ben zo’n moeder die al 2 jaar vergeet…

…om Vitamine D te geven. Het is een beetje schandalig eigenlijk, maar het is me maar twee weken gelukt om keurig vitamine D te geven. Wat vooral kwam omdat de kraamzorg het tegen me bleef zeggen. Daarna hebben de druppels een hele lange tijd op het plankje gestaan. Ik was al blij dat ik er telkens op tijd drinken in kreeg en op tijd een luier verschoonde; dan moest ik ook nog onthouden dat wanneer hij z’n druppels naar binnen had gewerkt… Nee, die vitamine D was niet aan mij besteed…

Verder lezen

Angsten als moeder zijnde

Ik denk dat iedereen dit wel herkent; terwijl je voorheen nergens bang voor was, denk je nu met de kleinste dingen wel twee keer na. Dat is een heel raar (en ongewenst) gevoel, want soms herken ik mijzelf niet eens daarin. Angst is misschien niet eens zozeer het juiste woord, maar er zijn gewoon dingen waar je even je adem bij inhoudt en die je meer raken dan voorheen. 

Verder lezen

Het kinderdagverblijf (en alles wat ik keer op keer vergeet)

Het kinderdagverblijf. Een fijne plek, zeker voor onze kabouter, waar hij met andere kinderen lekker kan spelen, ravotten, en ook leert dat er meer is dan alleen papa, mama en m’n schoonouders. Je hebt je handen vrij (of je kunt gerust gaan werken) en je weet dat hij er weer zo veel wijzer van terug komt. Een soort voorbereiding voor de kleuterklas eigenlijk! Niet alleen voor onze knul trouwens, ook voor mij. Want er zijn dingen die ik gewoon kéér op kéér vergeet…

Verder lezen

Sinterklaas & Schoen zetten; het wordt al snel te gek…

Ik heb van het begin af aan geroepen dat we die Sinterklaas onzin zo goed en zo kwaad als het kon over zouden slaan. Dat is het eerste jaar (lees: hij was net uit z’n ei hè, 2 maanden) mislukt toen m’n vriend heel lief een babyschoentje en mijn schoen had gevuld met pepernoten en voor allebei een cadeautje erin. Het tweede sinterklaasjaar werden we met zijn drietjes verwend door m’n schoonouders, dus kon ik de sinterklaasgekte weer niet aan me voorbij laten gaan. En nu is het dan ons derde sinterklaasjaar…

Verder lezen

Handmade versus massaproductie

Inmiddels zie je overal hele leuke winkeltjes opkomen met allerlei handmade producten. Niet heel vreemd, want het is enorm leuk tijdverdrijf (als je er goed in bent) en als je op die manier nog wat leuks erbij kan verdienen, is dat natuurlijk alleen maar mooi meegenomen! Tegelijkertijd shoppen we ook massaal bij AliExpress, Action, Wish, of andere ‘eurowinkels’; leuke hebbedingetjes voor kleine prijsjes. En ja, daar maak ik mijzelf net zo schuldig aan, dat geef ik heel eerlijk toe! Maar waarom maken we eigenlijk de afweging tussen ‘handmade’ of ‘goedkoop’?

Verder lezen

Facebookhelden en beeldschermmoeders

Een poosje geleden schreef ik een gastblog voor Twinkelbella over ons bijzondere bevallingsverhaal, voor haar rubriek ‘bijzondere verhalen’. Dat is inmiddels alweer bijna een half jaar geleden, maar de reacties stromen nog steeds binnen. Ik wilde het taboe op deze verhalen doorbreken, maar soms wilde ik dat ik het niet had gedaan, vanwege de hoeveelheid Facebookhelden…

Verder lezen

Waarom billendoekjes een must-have zijn

De afgelopen twee jaar ben ik tot één conclusie gekomen; billendoekjes zijn echt ge-wel-dig! Ze zijn onwijs functioneel, en als je kind geen allergieën heeft kan je eigenlijk gewoon heel simpel die van de AH, Etos of Action gebruiken. De verpakkingen zijn groot en de doekjes kosten een stuk minder dan die van Zwitsal of Pampers. Het enige is dat je dan wel het Zwitsal-luchtje mist, of juist het ‘pampers-luchtje’. Ik moet wel zeggen dat wij geen moment pampers hebben gemist, want die ene keer dat ie aan de pampers ging kreeg hij direct luieruitslag, dus daar zijn we maar weer…

Verder lezen

Genderneutrale kleding

Yes, we hebben weer een first-world-problem! Het is groots in het nieuws de laatste tijd; het ‘Genderneutraal’ zijn. Laat ik voorop stellen; ieder individu moet lekker zijn wie hij/zij/het wil zijn. En ik geloof oprecht dat er jongetjes zijn die zich van begin af aan al geen jongetje voelen, en meisjes die zich geen meisje voelen, maar ik heb er een beetje moeite mee om te geloven dat een kind (en dan heb ik het niet over de te bijdehante puber van 13) vraagt om ‘gender neutrale kleding’. Zijn we niet een beetje aan het doorslaan in Nederland?

Verder lezen

Het boekenfeestje van Giraf!

Voor wie Giraf & Vriendjes nog niet kent, eerder schreef ik al een blog waarin ik onze favoriete voorleesverhaaltjes noemde. Hier kon uiteraard een boekje van Giraf en vriendjes niet missen! Onze kabouter zingt zelfs met Giraf mee wanneer hij probeert de enge geluiden te verjagen. Vandaag stond er iets enorm spannends en leuks op het programma; de boekpresentatie van het nieuwe avontuur van Giraf en zijn vriendjes; Giraf gaat namelijk dit keer logeren. En zo konden wij ook nog eens de leuke mensen achter de boekjes leren kennen, hoe tof!

Verder lezen

Kinderen en huisdieren; exact hetzelfde…

Ik betrap mezelf erop; soms behandel ik onze kabouter echt als een hond, kat, of paard, dat geef ik ruiterlijk (haha, woordgrapje) toe. Als je je hele leven (letterlijk) katten hebt gehad, en daarnaast ook een flink aantal jaar op een stal hebt doorgebracht en thuis ook vrijwel altijd honden hebt gehad, ontdek je vanzelf allerlei commando’s om ze te leren zitten, liggen, stil te zijn, of hun voeten op te tillen. En met een kind ga je eigenlijk exact dezelfde fases door.

Verder lezen