Een weekendje vertroeteld worden…

…en dat was even behoorlijk nodig. Het werd weer eens tijd voor onze kabouter om uit logeren te gaan. Omdat dat al een poosje geleden was, pakten we het handig aan; met zijn allen uit logeren, zodat het omschakelen minder heftig is voor hem. Waar we eerst pas op de zondag naar m’n schoonouders zouden gaan, besloten we zaterdagochtend gezamelijk dat we ook best zaterdag al konden gaan. Dus, op zaterdagochtend het huis in een chaos achter gelaten (niet ontploft, maar gewoon  een ‘gezellige rommel’), de kattenbakken verschoond en de kat voorzien van meerdere bakjes voer, vertrokken we dus. Dat…

Verder lezen

Revalidatie; we zijn er bijna…

We zijn er bijna, maar nog niet helemaal. Ik begin nu aan de laatste weken van m’n revalidatietraject. Wat een rollercoaster zijn de afgelopen maanden geweest. Niet alleen voor mij, maar ook voor m’n vriend, m’n kind, m’n schoonouders… Het is het herschrijven van m’n gebruiksaanwijzing, en man dat is pittig. Ik ben er nog lang niet, en het blijft vechten tegen mezelf, allerlei instanties, en het bijstellen van doelen en idealen, maar ik merk wel verandering. Hoe het nu gaat, welke verandering ik nu opmerk en wat het vervolg gaat zijn, daar schrijf ik vandaag over.

Verder lezen

We kruipen weer uit dat hoekje

Eergisteren blogde ik over het stomme ongelukje dat onze kabouter had gehad. Wat er gebeurd is lees je hier, en ik voelde me echt zo stom. Ondanks het eerste bezoek aan de huisarts en de radioloog, zat het me toch niet lekker. Na contact met de doktersassistente gingen we dus weer terug naar de huisarts. Vandaag lees je welk avontuur we nu weer aan gingen.

Verder lezen

Ongeluk zit in een klein hoekje…

…in een klein hoekje van de badkamer, om specifiek te zijn. We zijn ons helemaal lam geschrokken. Vooropgesteld; we hebben een echt jongetje; klimt overal op, springt er vanaf, gaat head first van de bank af, sleept stoeltjes heen en weer om overal op te klimmen; niks is onze kabouter te gek. En op het enige stukje natte badkamervloer dat er te vinden was, krijgt hij het voor elkaar om om te vallen en daarbij iets te verdraaien. Hij is 20 maanden en heeft zijn eerste bezoek aan de radiologie achter de rug. Wat er gebeurd is, lees je in…

Verder lezen

Revalidatie; gooi het gewicht in de strijd.

Het revalidatietraject gaat sneller dan verwacht. Niet alleen qua resultaat, maar ook qua tijd gaat het gewoon heel vlot. Inmiddels zijn we alweer grofweg op de helft, heb ik volgende week een tussenevaluatie én staat ook de afspraak in het ziekenhuis alweer in de agenda, voor na het revalidatietraject. Inmiddels zijn we al een aardig stuk gekomen in het traject, zowel mentaal als fysiek. Wat zijn de verschillen die ik nu ervaar, en wat zijn (nog steeds) mijn valkuilen?

Verder lezen

Rauwer; de documentaire.

Eens in de zoveel tijd komt er weer een voedings ‘hype’ voorbij, waarvan mijn oren toch klapperen. Zo heb je de zogenaamde ‘superfoods’, maar ook allerlei crash diëten om af te vallen, allerlei shakes, diverse vitaminepillen en voedingssupplementen. Maar wat ook eens in de zoveel tijd de kop op steekt, is de ‘raw foods’ stroming. Deze week is het weer helemaal uitgelicht in diverse media, omdat Francis Kenter hier documentaires over heeft gemaakt. Dit is zo veel besproken omdat ze haar kind hiermee heeft op laten groeien, maar daarmee ook in aanraking is gekomen met kinderbescherming; kinderartsen zouden destijds hebben…

Verder lezen

‘Zo, maar jij snoept altijd.’

‘Jij snoept altijd en je ziet er vervolgens zo dun uit! Dat is écht niet eerlijk…’ is een opmerking die ik regelmatig voorbij zie en hoor komen. Niet alleen naar mijzelf, maar ook naar andere slanke meiden die graag een gebakje of een reep chocola naar binnen schuiven. Een andere veelgehoorde opmerking is: ‘Tuurlijk, eet jij er nog maar een, jij kan het best hebben.’ Vandaag schrijf ik over misplaatste opmerkingen over mijn lichaam, mijn eetpatroon (op sommige dagen gerust een vreetpatroon) en waarom dat me nou zo dwars zit.

Verder lezen

Alsof er een kaartenhuis instort…

Iedere week neem ik jullie mee in mijn revalidatie. Het heet een revalidatietraject, maar dat volg ik niet omdat ik een ongeluk heb gehad hoor! Geen nood, al mijn armen en benen zitten nog precies waar ze moeten zitten. Ze functioneren alleen niet zoals ze zouden moeten. Ik heb Ehlers Danlos Type 3 wat onder andere inhoudt dat ik hypermobiel ben aan een hele hoop gewrichten. Doordat die gewrichten zo los zijn, is daar de afgelopen jaren zoveel pijn en ongemak bij komen kijken dat ik nu de pech heb constant pijn te voelen. In dit revalidatietraject gaan ze mij handvaten…

Verder lezen

Mazelenuitbraak; maar we hebben toch vaccinaties?

Vaccinaties; tegenwoordig weer helemaal hot om er een mening over te hebben. Aan die trend doe ik natuurlijk graag mee, eerlijk is eerlijk. Helaas is het ook helemaal hot om ineens niet meer te vaccineren. Het rijksprogramma van vaccinaties zou niet goed zijn, de vaccins zouden vol met gifstoffen zitten en, last but not least; je kind kan er heel misschien eventueel als indien mogelijk autisme van krijgen. Wat ik van vaccineren vind, de ‘anti vaccinaties moeders’ die daarbij horen én of ik zelf vaccineer (of nouja, laat vaccineren), lees je in mijn blog vandaag!

Verder lezen

Trainen van m’n lijf, maar ook van m’n geest.

In mijn blog neem ik jullie mee op mijn ‘revalidatie avontuur’. Een avontuur wat ik liever niet aan had hoeven gaan, maar ik ga er nu wel met mijn hele vermogen voor knokken. Deze week heb ik pittige sessies achter de rug; een pittig gesprek met de psycholoog en daarnaast nog flink zweten en trainen bij de fysiotherapeut. Vandaag deel ik weer een stukje van mijn traject. En dat is niet alleen lichamelijke training; maar ook mijn geest krijgt het flink te verduren.

Verder lezen