Knuffels in bed; no-go of juist fijn?

Terwijl ik het bed van onze kabouter verschoonde, moest ik ineens weer terugdenken aan het moment dat we na de geboorte net thuis waren. Een prachtig mooi babybedje, met daarin knuffeltjes neergezet bij het voeteinde. De kraamverzorgster was daar de volgende dag totaal niet blij mee en haalde ze resoluut weg; enorm gevaarlijk om knuffels in een ledikant te hebben volgens haar. Flabbergasted van überhaupt het hele gebeuren rondom bevallen en ineens moeder zijn heb ik dat maar voor waar aangenomen, maar om heel eerlijk te zijn lagen er na een paar weken toch echt twee knuffeltjes bij het voeteinde en had hij een kroeldoekje.
Inmiddels ligt zijn bed vol met knuffels, maar slaapt hij nog steeds in een ledikant. Zijn knuffels levensgevaarlijk, of juist geruststellend en gezellig?

Verder lezen

Vrolijk Pasen! Met weer een nieuwe fase…

Onze kabouter volgt altijd keurig de boekjes over mentale sprongen en ontwikkelingen. Zo ook nu; meneer is 18 maanden en prompt dient zich de nieuwe fase of het nieuwe sprongetje aan; ‘Ik wil niks, ik doe niks, ik wil alleen mijn zin krijgen’ en ‘ik ben enorm eenkennig vandaag’. Tegelijkertijd is hij enorm ondernemend, maar oh wee als iets niet gaat zoals het moet… En dat met Pasen! Hoe gaan wij deze dagen doorkomen met gezellige familie bezigheden en een jongetje wat niets liever wil dan terugkruipen bij papa & mama?

Verder lezen

Mama knows best

Op zich is het een heel logisch verschijnsel. Je bent (net) moeder, je kind doet iets, of doet iets juist helemaal niet, en moderne moeders die we zijn.. We gaan googlen. Ik ben mezelf dat googlen inmiddels aan het afleren, want op pagina 4 van google kom je tot de conclusie dat alles resulteert in doodgaan of doodziek worden, en daarna dood gaan.

Verder lezen