Wie ben ik; waar kan ik niet zonder?

Vandaag blog ik over een aantal dingen waar ik niet zonder kan. Vooropgesteld; ik kan niet zonder m’n vent, kind, kat, en (schoon)familie, vrienden. Maar, het is ook belangrijk om méér te zijn dan alleen vriendin-van, moeder-van, kattenvrouwtje-van, en familie-van. Er is ook nog een ‘eigen ik’, en net als ieder ander zijn er gewoon een aantal dingen waar ik helemaal aan verslingerd ben of die ik gewoon écht nodig heb. Vandaag dus een paar dingen waar ik niet zonder kan. Wat herken jij allemaal van het lijstje, waar je niet zonder kan? M’n iPhone, zéér belangrijk.

Ja, in theorie zou ik zonder (moeten) kunnen, in de praktijk valt dit behoorlijk tegen. Ik doe zó veel op m’n telefoon. Ik check natuurlijk net als de gemiddelde Nederlander m’n Facebook, Instagram en Whatsapp. Maar ook m’n mail staat op m’n telefoon, ik lees het nieuws (ja echt!) op m’n telefoon, en via de ouderapp kan ik ook meespieken op het kinderdagverblijf; die updaten ze gedurende de dag met foto’s en een overzicht/tijdlijn van hun activiteiten, zodat ik weet hoe zijn dag is gegaan. Scheelt weer met de overdracht, daar hoeven ze dan alleen de bijzonderheden te vermelden. Ik hoef ook niet overal m’n camera mee naartoe te nemen, want natuurlijk heeft de iPhone een camera waar ik érg gelukkig mee ben, en in combinatie met de Chromecast is het een gouden combinatie; ik kan videoland & netflix kijken tot ik erbij neerval.

Laptop / Desktop

Om nog maar even met apparatuur bezig te blijven; ook dit is iets waar ik niet zonder kan! De laptop gebruik ik vooral om blogs te lezen, maar ook te schrijven. Ik kan dat absoluut niet op m’n telefoon, de onderschriften voor Instagram vind ik al een hele uitdaging, dus een hele blog uittypen op een telefoon… Nee dat gaat niet lukken. Maar daar is gelukkig de laptop voor. Ik heb inmiddels heel fijn m’n eigen hoekje in de woonkamer en kan daar dus op mijn gemak werken. De desktop gebruik ik voornamelijk omdat m’n laptop geen photoshop aankan, en aangezien ik de foto’s met de spiegelreflex graag in RAW schiet heb ik daar nog wel de desktop voor nodig. Voorlopig pendel ikdus nog wel van het ene bureau naar het andere bureau (wat echt heel ver lopen is in de woonkamer, not).

Spiegelreflex camera

Hij is oud, maar goud; we hebben nog een Nikon D40x, en hij is na jaren gebruik nog steeds enorm fijn. Ik neem hem niet naar íeder blokje om mee, maar als het een beetje mooi weer is, en ik merk dat het een tijdje geleden is dat ik écht foto’s heb gemaakt (dus niet met de telefoon) dan gaat de camera weer mee! Ik fotografeer al een hele poos, en heb voorheen eigenlijk altijd paarden op de foto gezet. Nu beperk ik me dus tot m’n eigen kind en heel af en toe nog de paarden van vriendinnen. Hoe goed de telefooncamera’s ook worden; er gaat niets boven écht glas, en de tijd die je besteed om het perfecte plaatje echt mooi op te poetsen, zodat het een mooi plaatje voor aan de muur wordt.

Tramadol

Een beetje een domper in dit rijtje, maar het is wel iets waar ik niet zonder kan; Tramadol. Ik heb het niet iedere dag nodig, maar als ik het helemaal niet meer zou hebben zou ik niet meer lekker kunnen functioneren. Als we op stap gaan moet de Tramadol ook echt mee. Niet omdat ik het die dag per sé nodig heb, maar meer voor het geval dat. Het idee alleen al maakt dat ik meer aan. Zonder Tramadol gaan we serieus terug. Of dat goed is? Geen idee, vast niet. Maakt me dat verslaafd aan Tramadol? Ongetwijfeld. Maar het maakt ook dat ik niet iedere dag als een dood vogeltje op de bank hoef te zitten, dus als dat het ergste is… Dan ben ik gerust verslaafd aan Tramadol. Maar het is dus wel iets waar ik niet zonder kan.

M’n stijltang en make-up tas…

Toegegeven, het is niet dat ik echt niet zonder kan, want ik ga vaak zat zonder make-up en m’n haar gewoon in een staart of knot de deur uit, máár helemaal zonder make-up door het leven zou ik niet kunnen. Evenals m’n stijltang; sóms zitten mijn natuurlijke krullen helemaal prima. Die ene keer per jaar ofzo… En uitgerekend die dag regent het natuurlijk, dus blijft er van die mooie krullenbos niets over, maar het is de gedachte die telt natuurlijk. Maar, in alle eerlijkheid, ik zou dus niet zonder m’n make-up en stijltang kunnen. Het maakt voor mij het verschil tussen ‘lijkt een beetje terminaal’ en ‘hey, er zit leven in!’ en zorgt daarnaast ook voor het verschil tussen ‘ID laten zien graag’ of ‘Dat wordt dan 15,95, spaart u nog zegels?’ als je begrijpt wat ik bedoel…

Lekker materialistisch…

Ja, ik besef me héél goed dat dit allemaal wat materialistisch over komt, maar wat ik al zei; niets gaat natuurlijk boven mijn gezin en familie, en dit is daardoor toch een beetje wie ik ben. Iemand die dus met d’r neus in beeldschermen zit… Oké, dat is wel een beetje pijnlijk om te erkennen dat ik dus een hoop beeldschermen in m’n leven heb.

Had je me dit 5 jaar geleden gevraagd, dan zag het er héél anders uit. Dan had met stip voorop m’n pony gestaan (ja, ik was zo’n vervelend paardenmeisje!) en alle bijbehorende paardenwinkels waarschijnlijk… Alles draaide om die pony, en moeder worden? Ik dácht er niet over… Voorlopig had ik een pony en dát was mijn kindje; ik kan het eigenlijk bijna beter obsessief noemen… Nee, wat dat aangaat ben ik toch liever ‘materialistisch’. Want door al dat materiaal blijven er wel heel veel herinneringen bewaard, heb ik contacten en fijne vriendschappen gelegd, en ben ik meer geworden dan alleen paardenmeisje.

Over Rachelle

Achter Kaboutermama zit Rachelle. Samenwonend met vriend, kat, en lieve zoon (2015) en iedere dag is er wel een obstakel; is het geen peuterpuberend kind, dan is het wel de strijd tegen Ehlers Danlos; een ziekte waar ik iedere dag weer ruzie mee heb en iedere dag weer kunstjes door moet verzinnen om weer wat van de dag te maken. Daarnaast zijn er natuurlijk de 'normale' strubbelingen in het ouderschap, die voor iedereen herkenbaar zijn. Iedere dag proberen we er toch weer een feestje van te maken, en op deze blog probeer ik het taboe op spontane bevallingen én onzichtbare ziektes te doorbreken. Voor andere ouders, maar ook voor mijzelf.

2 reacties

  1. Ik herken er veel van. Mijn familie gaat voor alles maar ik neem mijn telefoon wel bijna altijd mee vanwege de goede camera.

  2. Pingback:Maandoverzicht; dag November! – Kaboutermama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge