Zomertijd; avondrituelen en kinderen, wat is wijsheid?

Het is zomertijd, en dus langer licht. Maar wat doen we wat betreft bedtijd?

Het is al groot in het nieuws geweest, dus eigenlijk vertel ik niets nieuws; maar door de zomertijd hebben een hoop kinderen (en ouders) er weer last van; wanneer moeten ze nou naar bed? Breng je ze strak op schema naar bed, of laat je het maar een beetje loslopen? Ik ga jullie niet vervelen met talloze onderzoeken en opvoedkundig advies. Ik ben immers geen pedagoog. Ook geen onderzoeker trouwens, maar ik ben wel ‘ervaringsdeskundige’.

Dat laatste ben je overigens al snel. Ik ben namelijk heel deskundig als het om m’n eigen kind gaat 😉 En doordat ik een kind heb, héb ik ervaring. Hiep hoi, ik ben ervaringsdeskundige!

Hoe krijg je die verdomde kamer nou donker?

Sowieso is het altijd wijs om (verduisterende) rolgordijnen te hebben. Niet alleen omdat het dus de kamer in één klap donker maakt, maar ik heb zelf ook het idee dat het in de winter qua kou in ieder geval iets scheelt. In de zomer koelt de kamer dus ook iets minder snel af bij ons. Wij hebben helaas niet van het plafond naar beneden rolgordijnen; ons huis heeft een nogal hoog plafond en dat lukte dus niet met het rolgordijn van ikea. Omdat ik daar pas achter kwam nadat ik ze uitgepakt had, en ik ze eigenlijk véél te leuk vond om weer terug te brengen, hebben we ze maar gewoon ónder het glas-in-lood gehangen. Dat is gelukkig toch alweer wat donkerder glas, waardoor er in ieder geval mínder licht naar binnen komt.

Wel een beetje jammer van de lantarenpaal voor het raam, maar je kan niet alles hebben.

Na het eten gelijk naar bed, of even spelen?

Wij proberen om op tijd te eten, maar dat lukt niet altijd. De ene keer zitten we dus om 5 uur aan tafel, een andere keer weer pas om half 7… Natuurlijk ook hartstikke fout qua ritme, maar wederom; je kan niet alles hebben. Ik vind het altijd zo rot om hem na het eten gelijk naar bed te brengen; eerst eten, dan nog even ‘uitzakken’ op de bank (lekker ontspannen) en dan eens kalmpjes aan naar bed. Stiekem ben ik zelf ook meer een ‘net-na-het-eten-avondmens’ (oké, ik ben een avondmens, maar sinds ik moeder ben, ben ik er gewoon te moe voor) en ik vrees dat onze knul dat gen wel een béétje over heeft genomen. Wij hangen, kroelen, en spelen dus nog even na het eten.

Dat doen we in de winter, maar dus ook in de zomer. In de winter hebben we wel één voordeel; het wordt eerder donker, en dus wordt onze knul iets eerder wat slaperig. Maar ja, als het licht is, dan kan je natuurlijk héél lang doorspelen. En zo gebeurt het dus met enige regelmaat dat er om 7 uur ineens een opleving is en hij ineens bulkt van de energie. Logisch; het motortje gaat draaien na het eten en dus kan er weer gekeet worden!

Dat middagdutje wordt ook al overgeslagen

Lees ook: ‘Ik heb zijn middagdutje nog nodig!’

Dat middagdutje… Dat blijft echt een struikelpunt. Inmiddels slaapt hij dus alleen nog maar op de kinderopvang (vreemde ogen dwingen blijkbaar..) en daardoor zou je eigenlijk verwachten dat hij dus ‘s avonds staat te tollen op z’n benen.

Heb ik even pech; dat doet ie dus niet. Wel merk ik ‘s middags dat hij wel moe is, en dus even rustig aan wil doen. Even op de bank hangen, soms zelfs liggen met een boekje, maar z’n ogen dicht; ho maar. Wat ik ook probeer, hij wil op dat moment ook absoluut niet z’n bed in dus die strijd heb ik inmiddels maar opgegeven. Als je niet wil slapen, dan lekker niet toch… Dus hebben we ‘s middags inmiddels wel een ‘zen-momentje’ gelukkig, maar dat betekent dus niet dat hij eerder naar bed gaat ‘s avonds… Sterker nog; dat lijkt steeds later te worden…

Het voordeel? Hij slaapt de nachten door!

Jazeker, het is toch eindelijk zo; nadat de zomertijd is ingegaan slaapt ie ineens wél de nacht door. Echt; schiet mij maar lek, want ik begrijp er he-le-maal niets van, maar doorslapen, dat doet ie! Héél soms mogen we zelfs uitslapen. Daar staat alleen dus wel tegenover dat hij géén vast tijdstip heeft om naar bed te gaan. We kijken dus naar wat hij aangeeft. Als hij om 7 uur echt als een zombie op de bank zit, dan gaan we wel het avondritueel starten. Maar als hij om half 8 nog even zichzelf moe wil rennen door het huis heen? Joh, prima, ren je rot! Bij wijze van dan hè, op een gegeven moment roepen we hem wel een halt toe. Ik wil absoluut niet dat hij om half 11 nog wakker is, dus we stellen natuurlijk wel érgens een grens…

Mijn manier is níet zaligmakend

Ik zeg absoluut niet dat dit dé manier is om je kind op te voeden hoor, en ik zal later ook absoluut nog het een en ander teruglezen en me hardop afvragen waar ik in hemelsnaam mee bezig was! Maar ik denk wél dat het heel belangrijk is om te kijken naar wat je kind nodig heeft. Ook omdat dat minder vermoeiend is voor jou als ouder zijnde. Ik spendeer liever een half uur met ‘m helemaal afmatten, stoeien en spelen, dan dat ik een kwartier strijd met ‘m moet voeren om hem in bed te krijgen, en er ‘s nachts nog 4 keer uit te moeten omdat hij heeft besloten dat hij nú wil spelen. Als dat half uurtje spelen dat oplost, dan ben ik méér dan tevreden.

Uitgerust door de zomertijd?

Hoewel ik altijd enorm opkijk tegen het moment dat ze weer met die kutklok gaan schuiven (iets met een soort ‘jetlag’ gevoel 3 weken lang) moet ik wel zeggen dat ik nu een stuk uitgeruster ben dan in de winter. Natuurlijk helpt het ook mee dat het af en toe zelfs lekker weer is, en meer zonlicht betekent meer vitamine D en dus vrolijkere mensen, maar onze knul is er ook écht gezelliger door geworden (op de peuter-uitbarstingen na dan hè). Daardoor is hij voor mij dus wat minder vermoeiend om mee te dealen, en slaapt hij dus door. En dat betekent dat deze mama éindelijk eens een keer goed en diep kan slapen. Het werd verdorie tijd ook, de afgelopen 2,5 jaar heb ik op een soort ‘waakstand’ gelegen ‘s nachts. Daar is niks meer van over kan ik je vertellen 😉

 



Laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: