Discussies met een 14-maanden-dreumes…

Wat nou pubertijd.. Wel eens met een dreumes van 14 maanden gediscussieerd over het wel of niet doen van een middagslaapje?

Het blijft een typisch iets. Ik vind het geweldig dat we meer kunnen communiceren met onze kabouter hoor, dat voorop gesteld. Maar waarom denkt onze kabouter in godsnaam, wanneer hij omvalt van de slaap, dat hij heus niet hoeft te slapen?

We gaan naar bed met een fles. Vast niet oké, maar goed. Kind vind dat fijn, dus doen we gewoon. Wordt ie nog slaperiger van, dan gaat het bijna goed. Let wel; bijna dus ja… Want dan komt de poes ineens buurten. Waarom die kat uitgerekend bij het naar bed brengen denkt;’ goh, dat is eigenlijk best een leuk wezentje’ is mij een raadsel. Kan ie dat niet tijdens het speeluur bedenken? Onze kabouter denkt op dat moment natuurlijk niet meer aan slapen maar aan ‘poessssss’ aaien. Zo fijn.

Wanneer je de kat eindelijk wijs hebt gemaakt dat ie kroelen echt even in z’n eigen tijd moet doen, komt het volgende probleem: het ik-kan-niet-lekker-liggen-probleem. Honderd keer draaien, zitten, hangen en wielen later ligt hij eindelijk goed; exact hetzelfde zoals we begonnen, maar dan met de dekens in de war. Waarom je zo’n bed nog op wil maken is mij een raadsel en ik doe dat inmiddels dus niet meer. Oeps. Sorry.

Maar dan krijg je het; ik loop weg, en ja hoor… Draak gaat na 5 minuten staan (of zitten, als hij echt heel moe is) en piepen. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Als ik dan terug z’n kamer in kom met de woorden: ‘geen grapjes meer nu, we gingen slapen dus hup, liggen nu’ gaat ie giechelend liggen. Sta je dan met je goeie gedrag. Ga je in discussie met een dreumes van 14 maanden…

Gelukkig is er één troost; de aanhouder wint en hij slaapt nu dus. Na een uur moeilijk doen. Lief draakje…



Laat je een reactie achter?

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: