Een goede (productieve, pijnvrije) dag

Eerder schreef ik al een artikel over het verschil tussen pijnvrij of een dag met pijn; en dan vooral op hoe het begin van de dag (of eigenlijk alleen al de nachtrust) hier een invloed op heeft. Gelukkig had ik deze week de mazzel dat ik, ondanks het drukke weekend, een hele fijne maandag heb gehad! Een waarbij de pijn me reuze mee viel, en ik er lekker op uit ben geweest. Zo’n dag beschrijf ik hier en vooral nu, omdat ik daarna eigenlijk alleen maar rotdagen heb gehad en het ook voor mijzelf fijn is om het contrast te zien.

Plannen en afstrepen

Ondanks het drukke weekend viel de pijn me maandagochtend dus reuze mee. Nu moet ik daar ook bij zeggen dat onze knul de hele nacht door heeft geslapen, waardoor ik een volle nacht slaap heb kunnen pakken! Dat maakt het starten ‘s ochtends al een stuk prettiger. Afijn, de ochtend zijn we dus heerlijk ontspannen begonnen, en hij was nog helemaal in de feeststemming. Ik ook, want omdat we zo slim waren om met karton en plastic te werken de hele dag, had ik amper afwas van de feestdag en was de woonkamer dus ook opgeruimd. Klinkt heel logisch, dat je de dag nou eenmaal leuker begint als alles opgeruimd is, maar ik begin gelijk in m’n hoofd met lijstjes maken, plannen én afstrepen. Het feit dat ik niet meer de kamer hoefde op te ruimen, nog moest stofzuigen, de vaatwasser nog 3x in moest ruimen en daarnaast nog ervoor moest zorgen dat er boodschappen in huis kwamen, Wouter buiten kon spelen én er een was gedraaid moest worden scheelde zo’n berg! Het betekende dat ik dus het opruimen, stofzuigen, en de vaatwasser kon afstrepen. Wat dus inhield dat ik alleen nog maar globaal hoefde op te ruimen, met m’n knul lekker kon buitenspelen en wat boodschapjes in huis moest halen, maar dat zou ook zelfs ‘s avonds nog met de auto kunnen; niks aan de hand dus.

Ontspannen, dus geen korte lontjes

Omdat ik de dag zo ontspannen kon beginnen, bleef de pijn ook weg. Dat betekende dus ook dat ik niet grumpy, moody of cranky was. Iets wat ik toch wel zo’n 60% van de tijd ben. Óf ik loop met pijn, óf ik ben een beetje versuft/verdoofd. Wat nog altijd beter is dan pijn, maar het is wel echt een aanslag op je hele staat van zijn. Daarnaast ga je doordat je weet dat je pijn hebt (of dat je pijn onderdrukt wordt) toch je lijf anders (en voorzichtiger) belasten, omdat je de pijn niet erger wil maken, maar ook niks aan je lijf kapot wil maken. Dat gaat automatisch zo. Hoe vaak ik mezelf ook blijf vertellen dat het niet gelijk kapot gaat, je stelt je er toch op in dat je moet oppassen.

Maar, daar was dus geen sprake van, heerlijk! Ik kon dus onze knul veel beter uitleggen dat hij niet zo met zijn speelgoed mocht gooien, of dat we straks naar buiten gingen. In plaats van dat ik dat dan chagrijnig zei dat hij gewoon nu even normaal moest doen, kon ik nog netjes drie keer waarschuwen. En een vierde, vijfde en zesde keer. Op het moment dat je geen pijn hebt én er geen pil voor hebt hoeven nemen, kom je in een soort ‘don’t worry, be happy’ state of mind eigenlijk. En dus was het een heerlijk ontspannen moeder-zoon dagje. Lekker naar buiten, en ik kon zelfs met hem meespelen en ander hem aanrennen, hoe fijn is dat!

Buiten wandelen samen

Toch wel de rem erop

Dat ik pijnvrij was betekende echter nog steeds dat ik mijn grenzen héél goed moest bewaken en dus niet ineens van alles en nog wat overeind kon halen. Daar ben ik héél goed in; op het moment dat ik me helemaal in orde voel, wil ik ineens de afgelopen dagen inhalen. Juist dan wil ik extra veel wassen draaien, extra lang buiten spelen, lekker koken (ik ben geen kookgenie maar die frustratie neem ik dan zelfs op de koop toe), ik wil bedden verschonen, kamers dweilen, nouja zo’n beetje alles tegelijk dus. En dan is het heel belangrijk om dus nog steeds vast te houden aan die ‘drie/vier taken planning’. Wat ik dus keurig heb gedaan. We hebben lunch gehaald en zijn daarna direct gaan buiten spelen (we waren immers toch al buiten!) en hebben daarmee dus ook lekker gepicknickt in de speeltuin. Lekker frisse lucht en een zon in je gezicht doet wonderen. Ik moet wel zeggen, dat ondanks dat ik dan zo lekker pijnvrij ben, het qua energie wel goed erin hakt en ik na een rondje supermarkt/speeltuin wel moe ben. Echt moe, en dat maakt dus dat we thuis wel even gaan zitten en ik vooral ook even blijf zitten. Ik heb een was in de wasmachine gegooid en toen mocht ik dus legaal bankhangen. Dat was nodig en ook eigenlijk net op tijd, want ik voelde toen het zeurende pijn-gevoel opkomen. Tijd om op de rem te trappen dus.

Na een uurtje (of twee) bankhangen hebben we nog een bakje fruit gemaakt & gegeten, zijn we nog even mee geweest om de pakketten weg te brengen en daarna hebben we het lekker simpel op soep en broodjes gehouden. ‘s Avonds ging onze knul redelijk op tijd slapen en met relatief weinig drama, en zo kon ik dus weer fijn verder bankhangen.

Ondanks dat het dus een pijvrije dag was, heb ik alsnog net zo weinig gedaan als op een ‘pijndag’. Alleen m’n algehele staat van zijn was een stuk gezelliger en vrolijker. Ik word niet zo snel boos, ik laat niet alles meer uit m’n handen vallen, ik schrik er ook niet van als er iets omvalt; allemaal dingen die met pijn dus wel gebeuren. Pijn is niet alleen fysieke pijn, maar ook mentaal gewoon een hele flinke drempel. Maar daarom zijn zulke dagen, waarbij het ook nog eens lekker weer is en ik uitgerust ben, zo enorm prettig.

Niet omdat ik dan zo extreem veel voor elkaar krijg, maar omdat ik dan ook echt bij kan zijn als ik iets voor elkaar heb gekregen. Ik heb er weer een beetje zin in op zulke dagen, en dat heeft ook gewoon een effect op het gezin. Het is zoveel fijner om te horen ‘mama, kom je mee? Mama, kom, spelen!’ in plaats van ‘mama is au… Kom maar mama…’



Laat je een reactie achter?

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: