Een speentje geven; waarom wel of niet?

Onze kabouter heeft een speentje. Of nou ja, het is er niet bij een gebleven. Volgens mij vind ik op zijn 25e nog steeds speentjes terug overal. En overal hoor je tegenstrijdige geluiden. Volgens de een is een duim voldoende en moeten ze het daar maar mee doen, een ander vindt weer dat een kroeldoekje het maar op moet lossen. En dan heb je mij. Ik geef hem nog steeds een flesje voor het slapen (of dat nou een middagdutje is of de nacht, dat maakt dan even niet uit) en hij moet en zal zijn speentje hebben. Soms voel ik me een betuttelende moeder. Maar ben ik dat dan ook? En waar blijven al die speentjes in hemelsnaam?!

Even in alle eerlijkheid; ik heb een godsvermogen uitgegeven aan allerlei speentjes. Diverse Difrax spenen, Nuk spenen, Avent spenen en nog tig onbekende merken die ergens in de uitverkoop gingen. Want, een fenomeen wat misschien wel bekend is; spenen raken kwijt. Altijd. Ja, je hebt er hele leuke speendoosjes voor. Alleen die raken hier ook kwijt. Zie ons huis maar als een soort wasmachine met sokken; wasmachines eten sokken op. Ons huis eet spenen op. Althans, dat denk ik, want ik denk dat ik inmiddels een kleine 40 spenen heb gekocht en op dit moment kan ik er in het hele huis 2 vinden, waarvan 1 zijn allereerste speen is en hij die dus niet meer krijgt. Slechts een speen, en nee, zo groot is ons huis nou ook weer niet. En op het moment dat ik geen spenen meer kan vinden, slaat bij mij wel een beetje de paniek toe.

Want ons kind duimt niet. En zijn kroel, knuffels, en sinds vandaag tractor kunnen die speen niet vervangen, maar zonder speen slaapt hij echt nog niet. Inmiddels hebben we het wel voor elkaar dat hij geen 4 spenen tegelijk meer nodig heeft om in bed te slapen, maar hij heeft wel ten minste een, en eigenlijk het liefst twee spenen nodig om in slaap te vallen. En overdag loopt hij ook niet meer te drammen om zijn speen en kan ik hem ook gerust vragen of ik zijn tita (speen, geen idee waarom dat ding tita moet heten, dat noemen ze de logica van een dreumes danwel peuter) mag, en dan krijg ik hem zonder morren en gaat hij zo het kastje in. Hoe hij aan die speen komt trouwens is mij een raadsel, want ik had er ‘s morgens al 2 gekregen van hem. Hij vind die verdomde spenen wel, en ik kan het hele huis ondersteboven halen om alleen maar een paar verdwaalde sokken, een batterij en een pen te vinden, maar goed. Dat is dan weer het talent van een dreumes danwel peuter.

En dan komt het; je wilt hem eigenlijk van de speen af, want ‘de rest’ heeft ook geen speen. ‘De rest’ duimt gewoon of valt gewoon in slaap zonder speen. Dat is dan ‘even een paar dagen wennen, maar daarna is er niks meer aan de hand’. Ja hoi, ik weet niet of jullie bekend zijn met ‘The Exorcist’? Dat is af en toe een beetje ons kind wanneer hij besluit dat hij NU gelijk moet krijgen. Beetje dat gillen, rondtollen, hoofd wat alle kanten op kan draaien, dat idee. Dat vind ik leuk voor 5 minuten als hij wat rottig wakker wordt (nouja, leuk is anders maar ik tolereer het) maar niet om een paar nachten vol te gaan houden. Ik ben namelijk enorm gesteld op mijn nachtrust en wens niet uit te moeten leggen aan voorbijgangers ‘s avonds (lees: eventueel politie) waarom ons kind moord en brand schreeuwt; omdat hij zijn speen niet krijgt. Nee, met alle respect naar ouders die dat wel doen en kunnen; ik schaam me dan echt. En nee, ze zullen echt niet met een politiekorps voor je deur staan, maar naast schaamte (hallo, mensen kunnen je horen) vind ik het ook zielig. Als hij eraan toe is om die speen los te laten, dan komt dat vanzelf wel.

En dan ga ik eens googlen naar ‘Speen wanneer stoppen’  (oke, mijn google zoektermen zijn geen prachtige correcte zinnen, maar gewoon simpel en doeltreffend) en dan kom ik op Ouders van Nu uit. Een hoop poeha over dat kinderen het na hun eerste jaar niet meer nodig hebben, dat het echt heel belangrijk is om op tijd te stoppen, in verband met openbeet, overbeet, ontstekingen en slecht praten. Nouja, kort maar krachtig, van al deze genoemde dingen heeft hij (gelukkig) geen last. Kerngezond, zit prima in elkaar en kan zichzelf al iets te goed verstaanbaar maken naar mijn zin. Want hoe bedoel je ‘baba, mama, onverstaanbaar gebrabbel’?  Hij kan prima aangeven dat hij de auto’s niet kan zien omdat het gordijn dicht is (Siese auto oooh neeeeee) of dat hij Nijntje wil kijken/lezen (ondersteund door een afstandsbediening, telefoon of boekje; Mama NIJNE! NIJNE! NIIIIJJJNE HE!). Dus neuh, noem me gemakkelijk, maar ik geloof niet dat hij daar zo last van heeft.

Maar dan komt het, de tips van Ouders van Nu, hoe je het beste van de speen af komt. Waaronder ‘Speen kwijt of kapot? Koop dan geen nieuwe’. Lees bovenstaande nog even door; mijzelf kennende kan ik een speen kopen en hem binnen 4 minuten kwijt raken, en ze raken van begin af aan al kwijt. Dat had me een fortuin kunnen besparen, maar goed; een speen die kwijt is, is geen legitieme reden om dan maar te nokken met die spenen. Dat is mijn mismanagement, niet dat van een kabouter. De optie om hem aan een ballon te doen en samen uit te zwaaien daarentegen; pareltje, echt. Zie je me al staan, 40 ballonnen opblazen (want die blazen zichzelf niet op), spenen eraan knopen… En ze stuk voor stuk uitzwaaien. Denk je dat ik niks beters te doen heb op een dag? En los daarvan; dan gaat ie weer over z’n theewater omdat de ballonnen wegwaaien. Way to go, OvN.

Gelukkig staat er ook, dat de meeste kinderen rond hun 2e wel stoppen. En hoera, onze kabouter is gelukkig nog geen twee. Ik heb nog even de tijd dus. En er staat ook, dat als je kindje wat ouder is, dat je het dan ook kan uitleggen. Dat is nou een aanpak waar ik me wel in kan vinden. Onzin als een spenenfee, ballonnen, uitzwaairituelen… Man, hou toch op. Daar begrijpt zo’n frummel toch helemaal niks van. En last but not least, en daar ga ik morgen misschien eens mee beginnen, is de speen pakken wanneer ze helemaal in slaap zijn. Dat hij toch zonder speen slaapt. Scheelt, want dan weet ik direct waar ik z’n speen kan vinden wanneer dat nodig is. Maar dat doe ik morgen wel (jaja, van uitstel komt afstel), vandaag mag hij nog even klein blijven.

Hij wordt al zo snel groot…



Laat je een reactie achter?

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: