Is jouw kind bang voor de politie?

Bang gemaakt voor de politie

Vorige week kwamen er veel nieuwsberichten over de rol en functie van een politieagent. En dan eigenlijk vooral wat kinderen aangepraat wordt wat de politie nou eigenlijk doet. Sterker nog; er kwam een kleine noodkreet uit; stóp met kinderen bang te maken voor de politie! Ik sprak vorige week een agente en besprak dit probleem. Dat was heel verhelderend, want het is écht iets wat overal speelt; kinderen worden door veel ouders van jongs af aan bang gemaakt voor de politie. Maar waarom maken ouders hun kind nou eigenlijk op deze manier ‘bang’?

‘Pas op hoor, anders arresteert de politie je als je niet luistert’

De agente waar ik mee sprak hoort dit vrij regelmatig en baalt daar echt heel stevig van. Hoewel ik zelf dácht dat het meeviel, blijkt dat in de praktijk absoluut niet zo te zijn. Wanneer kinderen zich ‘misdragen’ of niet willen luisteren naar hun ouders, hoe klein ze dan ook zijn, krijgen ze van hun ouders te horen ‘kijk eens, daar loopt een politieagent! Als je niet luistert laat ik je gewoon arresteren!’. Ze baalt er enorm van, omdat het ervoor zorgt dat deze kinderen de politie als een angstaanjagend iets. Ze wil juist dat kinderen wat minder bang voor haar zijn. Zodat ze ook daadwerkelijk naar d’r toekomen en het over een aantal jaar ook durven te zeggen als er iets is gebeurd wat niet door de beugel kan.

Onze knul is niet bang voor de politie

Sterker nog, hij vindt de alarmdiensten prachtig en staat iedere keer weer te juichen voor het raam als hij politie (of ambulance/brandweerwagens) voorbij ziet rijden. Het voordeel (of nadeel) van het wonen in het centrum; er is altijd wel iets aan de hand en zo komen we dus eigenlijk dagelijks wel een sirene tegen. Iets wat ik overigens totaal niet erg vind, want het zorgt er ook voor dat er hier voor de deur in ieder geval niets gebeurd.

Ik raakte een tijd geleden op de kinderopvang aan de praat, en toen kwam het ook ter sprake; wanneer de kinderen daar politie voorbij zien komen, zijn ze allemaal onder de indruk, en blijven ze héél stilletjes zitten. Behalve die van ons dus; die staat te juichen en te roepen dat de politie voorbij loopt. Wanneer we in de stad lopen en we komen politie tegen, staat hij uitbundig te zwaaien naar ze of zegt hij “hallo politie!”. Hij probeert er nog net geen gesprekken mee aan te knopen.

Nu kun je zeggen “tja, maar hij ziet het al zo vaak voorbij komen in het centrum, dat zal er vast mee te maken hebben” maar de kinderopvang is dus óók in het centrum. En de kinderen die daar dagelijks komen zijn toch echt zwáár onder de indruk van politieagenten en ambulancebroeders, dus die vlieger gaat niet helemaal op. We vertellen hem overigens wel dat de politie ervoor zorgt dat we veilig over straat kunnen. Dat de boeven gevangen worden en dat de ambulance ervoor zorgt dat mensen met pijn geholpen worden. En de brandweer? Die blussen de brandjes natuurlijk. Zodat niemand zijn vingers verbrand. Aldus onze peuter.

De politie als hulpverlener

Misschien kunnen we onze kinderen iets anders gaan leren? Misschien kunnen we onze kinderen leren dat ze gewoon naar hun ouders, verzorgers of begeleiders ‘moeten’ luisteren. En wellicht kunnen ouders/verzorgers/begeleiders proberen te begrijpen dat kinderen nou eenmaal ervan houden om grenzen te verleggen. Dan hoeven we onze kinderen ook niet wijs te maken dat de politie stoute kinderen opsluit voor een nachtje. De politie is er om ervoor te zorgen dat je gewoon lekker buiten kunt spelen als kind zijnde. Ik vind dat véél leuker om aan m’n kind te vertellen, dan hem te vertellen dat de politie hem meeneemt als ík hem niet de baas kan.

Ga dus eens met je kind in gesprek. En ga ook eens met een agent in gesprek, samen met je kind! Echt, het zijn mensen; ze bijten niet. En je kunt (in mijn optiek) je kind toch beter leren dat die politieagent ook maar een mens is, en misschien zelfs wel al een vader of moeder is. Misschien durven kinderen dan later ook naar de politie te stappen wanneer er iets aan de hand is, of wanneer ze iets gezien hebben wat niet door de beugel kan. Trust me; dat vinden de agenten ook een stuk leuker, wanneer ze een keer níet hoeven uit te leggen dat ze heus geen kleuters opsluiten 😉

 



Laat je een reactie achter?

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: