Mama knows best

Op zich is het een heel logisch verschijnsel. Je bent (net) moeder, je kind doet iets, of doet iets juist helemaal niet, en moderne moeders die we zijn.. We gaan googlen.
Ik ben mezelf dat googlen inmiddels aan het afleren, want op pagina 4 van google kom je tot de conclusie dat alles resulteert in doodgaan of doodziek worden, en daarna dood gaan.

Het zoeken naar tips en adviezen is zo gek niet, absoluut niet. Vroeger zal dat ongetwijfeld ook meer dan genoeg gebeurd zijn aan moeders, tantes, buurvrouwen.
Maar inmiddels hebben we allemaal toegang tot het internet, en dat betekent dat we niet advies kunnen vragen aan 5 moeders, maar aan 5 miljoen moeders tegelijkertijd. En daarmee ontvang je niet 3 verschillende adviezen, maar 3 miljoen. Waarvan je er 500.000 ongetwijfeld al geprobeerd hebt, 1 miljoen is het proberen waard, 1 miljoen wil je van je levensdagen niet proberen, en van 500.000 gaat je kind dood, of wordt je kind doodziek. Althans, als je mama google mag geloven op zo’n moment dan hè.

En dat googlen, daar komen af en toe ook best hele nuttige tips uit, ik zal de laatste zijn die dat zal ontkennen.
Totdat je zelf om advies gaat vragen. Dan krijg je allerlei mama’s op je af. Daar zitten een aantal moeders bij, die gewoon heel lief en bescheiden hun eigen ervaring delen en hoe zij het hebben opgelost (of juist niet hebben opgelost, maar dan komt er vaak advies mee hoe je in hemelsnaam door fase X heen komt). Dan zijn er nog de stress moeders die voor iedere dwarse scheet (en tja, van 0 tot 3 maanden zitten er bij die kleintjes nogal wat scheetjes dwars, hier was de infacol niet aan te slepen namelijk) naar de huisarts rennen en dat iedere moeder adviseren.

En dan heb je doordram-moeders. Moeders die keer op keer door blijven hameren wat enorm goed schijnt te zijn voor het kind en wat afschuwelijk is voor het kind. De manier waarop ze het brengen, brengt je aan het twijfelen of je je kind niet bij CJG moet neerleggen en volgende keer maar gewoon een kat moet nemen ofzo. Die moeders die door blijven drammen dat hun manier het beste is, want hun kind doet het er ge-wel-dig op. Moeders met oogkleppen, tunnelvisie, you name it. Dan denk je dat het krijgen en verzorgen van een kindje vermoeiend is; op het moment dat je iets op gaat zoeken of gaat vragen, en je komt in een verhitte discussie terecht met zulke moeders, dan besef je je ineens dat het leven zoveel rustiger was zonder google. Want zonder google was je waarschijnlijk niet op het idee gekomen om je dilemma/probleem/situatie voor te leggen aan 5miljoen moeders.

Twijfel je aan het wel of niet geven van borstvoeding, slapen, hapjes, kruipen, ontwikkeling, groeien, afvallen, praten, zindelijk maken, krampjes, wat dan ook, dan hoef je echt niet te googlen.. Je hoeft je alleen maar te bedenken mama knows best. Je hebt je kindje gehad. Dat kindje heb je gehad omdat je het kan. Je weet nu misschien niet hoe je die dagen door gaat komen, maar je kan het en dat weet je diep van binnen. Je weet echt wel dat als je kindje overdag gewoon vrolijk is, dat het dan niet erg is dat ie ‘s nachts 2 of 3 keer wakker is. Je hebt dat moeder gevoel gekregen. En goed, soms is dat moeder gevoel even in diepe coma omdat je zelf ook helemaal op en verrot bent. Maar kijk naar je kindje; lacht ie, slaapt ie, eet ie en poept ie? Niks aan ‘t handje. Dat de slaapjes dan 2 uur zijn in plaats van 10 uur; lekker boeiend. Hij heeft 9 maanden in je buik gezeten en zijn eigen ding kunnen doen, en daarbij zijn eigen ritme aan kunnen houden. Dat ritme heeft tijd nodig om te veranderen. Tot die tijd; doe wat je kunt doen en laat de rest voor wat het is. En daarmee wil ik niet zeggen dat het slecht is om hulp of advies te vragen, absoluut niet. Maar doe eens ouderwets; vraag dat aan het CB, aan je (schoon)moeder of aan de buurvrouw. Gewoon old-school. Die zien je kindje ook iets vaker dan die internetheldinnen die op het internet zulke, geweldige, ideale babies hebben, maar waarvan je weet dat ook die moeders nachten lang wakker zijn, en het ook allemaal nog maar moeten uitvinden en onder de knie moeten krijgen…

 

Lees dit bericht met een beetje humor trouwens! Voel je je aangesproken danwel aangevallen, dan is het tijd voor een goed kopje koffie of een tukje.

 



Laat je een reactie achter?

1 thought on “Mama knows best”

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: