Over mij

Wie ben ik, en wat doe ik?

IMG_7019Dit ben ik dus, Rachelle, aangenaam! Ik ben geboren op 13 mei 1992 en ben inmiddels ruim 5 jaar samen met mijn vriend (beter gezegd verloofde eigenlijk). In oktober 2015 kregen wij de schrik van ons leven; ik ging bevallen. We hadden 6 dagen vóór de bevalling pas een zwangerschapstest gedaan, en die bleek dus knalpositief.

 

De reacties die we kregen op de geboorte van onze knul waren lang niet allemaal even positief. Er was vooral veel ongeloof, iets wat ik ergens wel begreep, maar het was toch écht zo. Er waren ook een hoop onnodig kwetsende reacties, én ik kreeg veel reacties van moeders die dit óók was overkomen. Toen bleek pas wat een taboe hier eigenlijk nog op heerst.

Wij waren absoluut nog niet bezig met kinderen, simpelweg omdat ik in april 2014 een hartoperatie had ondergaan en dus vooral bezig was met m’n leven weer ‘opnieuw’ uit te vinden. Daardoor viel het kleine beetje wat ik aankwam, ook niet op. Ik kwam, zo dacht ik, eindelijk weer op gezond gewicht.

Ik begon met bloggen, als uitlaatklep. Ik wilde m’n ei kwijt, gewoon een hoop gedachten en hersenspinsels wegschrijven en klankborden met andere ouders. Dat is inmiddels een uit de hand gelopen hobby en gelukkig is mijn blog inmiddels ook méér dan alleen bloggen over onverwachtse geboortes. Hoewel ik het een prachtige ervaring vond, die 6 dagen zwangerschap, wens ik het niet nog een keer te herhalen.

Wat ik vooral wil bereiken met Kaboutermama; de taboes en stiltes doorbreken.

Het is een taboe blijkbaar om te spreken over onaangekondigde bevallingen; je zou dat voor de aandacht zeggen, je moet je eigen lijf toch wel kennen of je bent per direct al een slechte moeder als je niet eens weet dat je zwanger bent. Dat is gewoon níet zo, waarom zou je iemand het gevoel willen geven dat iemand een slechte moeder is?

Of wat denk je van chronisch ziek zijn, én moeder? Wee je gebeente hoor; je hebt een chronische ziekte, één die aangeboren en erfelijk is, en tóch plant je je voort, om het even heel zwart-wit te zeggen. Ook dit is iets wat gewoon besproken kan en mag worden. Chronisch ziek betekent niet chronisch zwak. Het betekent niet chronisch slecht en ook niet chronisch incapabel om een kind groot te brengen.

En los daarvan; het ouderschap is soms best een beetje kut. En hoewel ik dat natuurlijk níet het hoofdonderwerp wil laten zijn, mag het wel best uitgesproken worden. Het leven is niet insta-perfect. En als je leven dat wel is; dan is het (in mijn optiek) nog altijd belangrijker om gewoon gelukkig te worden.


Laat je een reactie achter?

2 thoughts on “Over mij”

  • Toevallig op je blog terecht gekomen. Hoe bizar wij hebben in oktober 2015 hetzelfde als jullie meegemaakt…. knap dat jullie net als ons ook alles positief hebben opgepakt. Erg leuk om ook eens een ‘lotgenoot’ te treffen.

    • Bizar! Ik ben dus ook in oktober 2015 bevallen.. en toen ik het ziekenhuis in ging was er de dag voor me blijkbaar ook iemand met hetzelfde verhaal. Zou bijna denken dat we bij elkaar in de buurt wonen als ik dit zo lees!

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!