Snoepjes; mogen ze dan echt helemaal niets meer?

Het lijkt steeds meer een hot-topic te worden; snoepjes, frisdranken en zoetigheid voor kinderen. De consumentenbond gooit je dood met hun ‘suikerklontjestesten’ om maar aan te tonen dat appelsap reteslecht is voor je kind en dat kinderen volgestopt worden met klontjes suiker. Nee, in plaats daarvan is een glaasje water en een rijstwafel een stuk beter voor ze. Lekker is anders, en een beetje afwisseling kan je er ook niet echt mee verzinnen. En dan begin ik me toch af te vragen; slaan we niet een beetje door?

Alles waar ‘te’ voor staat, is niet goed.

Zelf hanteer ik de vuistregel; alles waar ‘te’ voor staat, is niet goed. Te zoet, Te vaak, Te grote porties; dat zijn allemaal dingen waarvan ik me met snoepgoed, vet eten in combinatie met bankhangen van voor kan stellen dat dat absoluut niet goed is voor kinderen (of volwassenen trouwens). Ik ben ook absoluut niet van mening dat kinderen lekker met een twix moeten ontbijten, al bankhangend, als tussendoortje een dikke zoete brownie naar binnen werken en als lunch pannekoeken met chocoladepasta, met alle maaltijden een lekker glas cola; dat is toch echt iets teveel van het goede. Maar om ze nou alleen op water, quinoa zaadjes en een paar lekkere droge rijstwafels te zetten of een broodkorstje, dat gaat me ook iets te ver.

Geheelonthouding op het gebied van (zoet) eten en drinken, werkt dat?

Ik ben geen voedingsdeskundige, geen onderzoeker of op een andere manier pedagogisch betrokken bij wat voor onderzoek of wetenschappelijk team dan ook, maar als ik puur en alleen kijk naar wat ik heb gezien toen ik jong was en nu we een zoontje hebben vraag ik me alleen maar af of geheelonthouding van de suikers nou zo’n geweldig plan is. Je kan een kind wel vertellen dat suikers slecht zijn en dat de rijstwafel van huis ook hartstikke lekker is, maar wil je ze dan ook van alle verjaardagsfeestjes thuis houden? Stop je met Sinterklaas en Kerst vieren omdat daarbij nou eenmaal een hoop zoetigheid genuttigd wordt? En denk je dan echt dat ze nooit suikerzoete troep gaan eten?

Volgens mij heeft het juist een tegengesteld effect; alles wat je niet mag, is per definitie al interessant en boeiend. En dat wil je dus juist uitproberen. Nu wil ik wederom niet zeggen dat je ze moet laten ontbijten met een Twix, maar laat ze zich maar eens een keer onbeperkt volstouwen met snoepgoed; moet jij eens opletten hoe goed ze daarna maat kunnen houden… Die buikpijn willen ze geen tweede keer hoor… Dan kan je ze tenminste ook met een gerust hart naar kinderfeestjes laten gaan, zonder je af te vragen of ze wel bio/natuurlijke koekjes hebben voor je kind, omdat hij nog nooit van z’n leven een hemataart heeft mogen eten, want daar zitten hele enge suikers in.

Alles kan; met mate.

Volgens mij valt en staat het, zoals alles bij het opvoeden, met mate houden. Kinderen mogen best een snoepje, of een zoet koekje, of; holy shit, een magnum ijsje. Maar niet 4 keer per dag, niet als ontbijt en het is ook niet oké om ze hun tanden te laten poetsen met slagroom. En dat geldt ook voor TV kijken; nee, tuurlijk moet je ze niet 6 uur per dag TV laten kijken, hoe verleidelijk het soms ook is om gewoon maar een beetje rust in huis te krijgen. Maar laat ze ook gewoon buiten spelen. Leer ze dat het prima is om te klimmen en te klauteren, en dat het niet erg is om te vallen en een keer wat te kneuzen of te breken. Leuk is anders, maar kinderen moeten leren om grenzen op te zoeken, zodat ze daarna weten waar die grens dan ligt. Door ze constant te beschermen leren ze die grens niet. En volgens mij pluk je daar totaal geen vruchten van later, door ze in een superfoods-bubble te houden.

Ben ik er trots op dat m’n zoontje zelf een ijsje uit de vriezer haalt? Nee, absoluut niet. Ik moet erom lachen, dat wel. En ik vind het fijn dat hij er dan twee uit de vriezer haalt, want mama moet natuurlijk ook een magnum eten. Maar ik ben wel blij dat we het ook gewoon weer terug kunnen leggen en iets anders kunnen eten. Ik ben blij dat we er niet zo spastisch over doen, zodat het ook niet erg is als er een traktatie mee komt van het kinderdagverblijf en het blijkt geen wortel-verkleed-als-clown te zijn, maar gewoon een geglazuurd koekje.

Van één koekje of één snoepje worden ze niet dik. Van de hele dag volproppen en ongeïnteresseerd voor een iPad/TV dumpen wel. Maar het valt of staat met de juiste balans hierin.



Laat je een reactie achter?

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: