Sorry, hier is het een zooitje en m’n hoofd zit vandaag k-u-t.

Overal waar ik kijk, op Facebook, Instagram, of bij Vloggers op youtube; iedere moeder ziet eruit om door een ringetje te halen, volledig opgeruimde kamers, perfect matchende inrichting, en nóóit ergens een vlekje. En het enige wat ik me dan afvraag ‘wonen die mensen überhaupt wel thuis en weten ze zeker dat ze kinderen hebben?”. Dat ziet er wat lulliger uit dan bedoeld, maar ik vraag me soms echt af wat ik nou verkeerd doe; ik vind het al een overwinning als ik de was maar één keer was in plaats van drie keer en als ik iedere dag mascara op doe is dat al een ‘tuttige dag’; het echte werk komt er echt niet meer dagelijks van… Hoe doen andere moeders dat toch?

Als een vogelverschrikker

Zoals ik het in de titel al iets minder netjes zei; mijn hoofd zit gewoon kut. Ik stap gerust zonder make-up en met haar dat alle kanten op zit de deur uit naar het kinderdagverblijf om ‘m daar af te leveren of op te halen. Ja, goed, het ziet er dan vaak uit alsof ik recentelijk overleden ben, maar ik heb er ‘s morgens gewoon geen tijd en puf voor. Je moet je voorstellen hè; gemiddeld genomen wordt onze zoon iedere nacht nog wel een of twee keer wakker. Dat betekent dus een gebroken nachtrust waarbij ik toch weer even eruit moet, met onze knul mee terug z’n kamer in moet, hem in z’n bedje stop en even bij hem blijf zitten op de bank. Soms is dat ‘even’ een half uurtje, soms anderhalf uur (thank god voor Uno op de iPhone) en soms is dat maar 5 minuutjes. Maar goed, als hij die nacht voor de anderhalf uur variant gaat en dat maal twee, dan hoef ik jullie niet uit te leggen hoeveel slaap ik dan mis op een nacht. En nee, mannen worden niet wakker. Mannen hebben het echt ge-wel-dig voor elkaar; die worden nergens wakker van! Waarom?!
Afijn, met op een slechte nacht dus hooguit 3 tot 4 uur slaap heeft ‘s morgens make-up op doen niet echt m’n prioriteit. Al zou het voor de volksgezondheid wel beter zijn als ik het juist op die dagen wél zou doen, want ik kan me goed voorstellen dat mensen een hartaanval krijgen van me als ze me zien; and not in a good way. Maar ja, ik ben er dan gewoon echt te moe voor en ik ben dan al blij dat ik ‘s morgens het nog voor elkaar krijg om mezelf uit bed te hijsen en kleding aan te trekken die niet onder de vlekken zitten.

Over kleding gesproken

Ja, over kleding gesproken. Het maakt niet uit hoe moe ik ben; onze knul gaat altijd goed gestyled de deur uit; z’n broeken zijn altijd netjes en smaakvol, altijd een goed matchende trui of shirt+vest aan, alles goed gematcht en uiteraard ook coole schoenen eronder. Hell no dat m’n kind er als een soort mafketel bij loopt. Gelukkig deelt hij die mening met me, en wordt hij flink kwaad als ik de verkeerde kleding voor ‘m pak. Hij heeft een eh, ijzersterke mening (ik zou bijna denken dat ie op mij lijkt, maar goed).
Zelf heb ik zo af en toe ook hoge standaarden als het op m’n eigen kleding aankomt (vooral als ik uitgerust ben) maar 9 van de 10 keer lukt het me geeneens om twee dezelfde sokken te vinden voor mezelf. Al moet ik ook toegeven dat ik ze vaak niet eens meer zoek, want dat is zonde van m’n tijd. Het is voor mij echter al zo’n gewoonte geworden dat ik dus ook met twee verschillende sokken de deur open doe. Echt supergrappig als je dan eten laat bezorgen en de bezorger zegt ‘hey, je hebt twee verschillende sokken aan, wist je dat?’. Tja… Wat kan ik zeggen… Helemaal niks eigenlijk.

Mijn hoofd zit soms gewoon lelijk

En dat is nou eenmaal zo. Ik vind het superknap hoor, al die moeders die er dus zo chique uitzien en daar iedere dag de tijd voor nemen, maar ik heb ‘s morgens gewoon die tijd niet. Met een partner die succesvol z’n eigen bedrijf runt hebben we wel de mazzel dat hij ook vaak dus zelf kan bepalen of hij direct aan het werk moet, en daardoor kan ik natuurlijk ook echt wel vaak rustig aan doen ‘s morgens en lekker voor mezelf zorgen in plaats van voor onze knul, maar soms is het ook om 8 uur al druk en moet ik het zelf op zien te lossen. Uitgerekend op die drukke ochtenden besluit onze kleine aap dat het heel grappig is om tijdens het verschonen weg te rennen, onderweg een heel spoor van speelgoed achter te laten, een doosje hagelslag leeg te gooien en de vriezer open te trekken op zoek naar ijs. Al dan niet in z’n blootje ja. Dat ligt er namelijk maar net aan hoe snel ik achter hem aan ren, want geloof me; hij is snel.

En dat huishouden dus he…

Datzelfde geldt eigenlijk ook voor het huishouden. Sowieso wonen we eigenlijk al in een zwaar onpraktisch huis; met allerlei rare hoeken en vormen in de ruimte kan je een groot gedeelte al niet eens echt gebruiken voor wat de inrichting betreft, en omdat het een huurhuis is en we toch een keer willen verhuizen (en liever niet over 10 jaar pas) hebben we besloten niets te (laten) verbouwen aan het huis. Dat investeren we liever in een nieuw huis, maar dat betekent wel dat het gewoon nog even heel onpraktisch blijft. En dat betekent dus dat alle leuke ikea-ideetjes die ik op doe, vaak halverwege stranden. Onze inrichting past dus niet echt superstrak bij elkaar; twee totaal verschillende banken, daarbij weer een heel ander bijzet tafeltje, twee compleet verschillende bureau’s, wéér een andere eettafel, een foeilelijke keuken die dus niet matcht met de eettafel, en laten we het maar niet hebben over onze slaapkamer; niet de mooiste kamer van het huis. Eigenlijk is de kamer van onze kabouter nog het leukst ingericht. De kledingkast en het (open) ledikantje horen bij elkaar, de bank matcht daar op zich aardig leuk bij (ja, hij heeft een bankje in z’n kamer), alleen moet ik nog wel een goede oplossing voor al dat speelgoed verzinnen en voor zijn boekjes, want dat laat nog wat te wensen over, maar zelfs z’n kleed matcht weer met z’n bed en kast.

En daarnaast ben ik ook gewoon niet zo’n goede huisvrouw

Gewoon echt niet. Nog los van het feit dat ik op dit moment 3 tot 4 taken per dag dan kan en mag doen in en om het huis en gezin, heb ik er soms ook gewoon, net als ieder ander persoon, helemaal geen zin in. Maar ja, als een ander zegt ‘niet op de rommel letten hoor’ zie ik een verdwaald duplo blokje. Als ik zeg ‘niet om de rommel letten’ lijkt het wel alsof er een speelgoedfabriek is ontploft. Dan komt er echt overal speelgoed tevoorschijn, en loopt onze knul ineens met een speen waarvan ik toch echt zou zweren dat ik die al weken niet meer gezien had.

Dus ik vraag me echt af; wat is jullie geheim? Waar halen jullie de tijd en zin vandaan om er iedere dag picture perfect uit te zien en een tiptop huishouden te laten zien?
Of hebben zélfs die perfecte moeders soms een vogelverschrikkersdag, alleen laat niemand dat zien?

Zullen we dáár eens een challenge van maken; hoe zie jij eruit als je hoofd gewoon k-u-t zit?

 



Laat je een reactie achter?

1 thought on “Sorry, hier is het een zooitje en m’n hoofd zit vandaag k-u-t.”

  • Zo grappig dat jij deze blog geschreven hebt.. ik heb een soort gelijk artikel klaar staan..
    Weet alleen nog niet of ik hem publiceer, maar ik herken het zo.
    Ik heb echt dagen dat niet alleen mijn hoofd, maar ook mijn huis, mijn huishouden, mijn kinderen, de kleding en ik zelf een chaos is..
    Hoe doen anderen dat toch!

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: