Wat is er écht nodig; praktische zaken

Eerder schreef ik al een blog over wat er nou écht nodig is in een babykamer; wat als je maar een weekend de tijd hebt en een bepaald budget hebt; ga je dan voor het hele mooie, of voor het praktische omdat je nog niet weet wat je kan verwachten? Na een aantal basismeubeltjes, kom je op de invulling en verdere inrichting; doekjes, lakentjes, dekentjes, kleedjes, hoezen, tassen, speelgoed, knuffeltjes, alles wat je nodig denkt te hebben voor een baby. En dat haal je dus in een babywinkel. Maar of dat nou altijd zo’n goed idee is? Hoe dat in zijn werk ging bij ons, tot aan de kinderwagen aan toe, lees je nu!

Nadat de basics bij de Ikea waren gehaald, werd het tijd voor de invulling of inrichting. Welke kleuren dekentjes, doekjes, hoeslakens voor matras en het aankleedkussen, alles wat je dagelijks nodig denkt te hebben. Dus ging mijn vriend, samen met een vriend van hem, en een lijstje wat we op internet hadden gevonden, een iPhone met volle batterij en een grote internetbundel naar een babywinkel. Al facetimend kon ik meekijken en meebeslissen wat er nodig was. Dat was dus appeltje eitje voor de babywinkel. Doordat de voorbereidingstijd er niet was, hadden we ons dus ook niet ingelezen of druk gemaakt over wat er nou nodig was. Geen ervaringen met andere ouders uitgewisseld, dus daar sta je dan. In een babywinkel met een héle enthousiaste verkoopster en je vriendin via facetime meekijkend.

Om maar met de deur direct in huis te vallen; die printjes en dingetjes zijn hartstikke leuk, maar ze zijn altijd duur in een babywinkel, worden net zo goed vies in huis en ze zijn standaard; iedereen heeft die lakentjes en dekentjes van Jollein al. Als je er dan toch te veel aan uit moet geven, is het net zo leuk om iets ‘hand-made’ bij een van de online winkels te kopen die als paddenstoelen uit de lucht schieten. Of, als je wat nuchterder bent, ga je naar de hema/ikea en haal je hetzelfde spul voor minder geld. Maar, dat is dus als je alle tijd hebt om voor te bereiden en je niet hoeft af te gaan op de mening van de verkoopster. Maar hey, voor alles is een eerste keer, en ik ben nog steeds hartstikke blij dat m’n vriend toen zoveel moeite heeft gedaan en zoveel geld heeft uitgegeven om het om er toch wat van te maken ondanks dat we dit zó niet hadden verwacht. In plaats van in de schrik te blijven hangen werd hij praktisch en pakte hij alles aan wat er aangepakt moest worden. Bij mij heeft dat praktisch worden en aanpakken (en nadenken) een kleine anderhalf jaar geduurd, dat lukt nu pas een beetje, en lang niet altijd (lees: Ooooh, nieuwe kleding voor ‘m, ja, gaat mee!)..

Hoewel het hartstikke mooi stond hoor, de laken/deken set, was dit ook weer een gevalletje ‘onnodig’. Hij heeft dus amper in dat bedje geslapen, en lag daardoor dus ook voornamelijk in ons bed en ook gedeeltelijk onder onze dekens (vriend en ik hebben heel onromantisch allebei een eigen dekbed, ik schijn het dekbed te jatten en hij heeft het altijd warm; ik altijd koud, dus gewoon een praktische beslissing), of hij lag zodra het mocht in een slaapzak. Geen nood, hij lag absoluut niet te warm, maar ons huis is in de winter lastig warm te krijgen. Afijn, mooie dekentjes, heb er echter pas lol van gehad toen hij bijna een jaar werd en in zijn eigen bed sliep en bleef slapen. Gelukkig (!) waren we voor een mooie bruin/beige set gegaan (incl. matchende kruik hoezen) en waren zijn nieuwe meubeltjes wit met bruin in zijn eigen kamer (daarover volgt nog info, over het hoe/wat/ en vooral waarom). Maar hey, wederom, allemaal achteraf gebrabbel, maar daardoor voor de ouders-to-be van nu wel handig; het is niet allemaal nodig! Begin basic, lekker simpel van de hema. Kijk eerst of je het überhaupt gebruikt of dat er wellicht een hele andere oplossing is.

Zo hadden wij ook een inbakerdoek. Ons was verteld dat kindjes dat echt helemaal geweldig vinden en dat ze er zo rustig van slapen. Tja, we hadden het al kunnen weten, maar aangezien onze kabouter níks volgens het boekje doet, deed ie dat dus ook niet. Dat opgevouwen zitten vond ie maar niets, en je kan inbakeren ook met een grote hydrofieldoek doen. De baby-swaddle of swaddle-me of hoe dat ding ook heet ligt dus nog steeds ergens in een tas met het doosje en al. Komt wel weer een keer tevoorschijn als ik een poetsdoek nodig heb ofzo.

Wat wel echt een geweldige aankoop was en waar ik mijn schoonouders heel dankbaar voor ben; een draagdoek. Wij hadden de tricot-slen gekregen (eerst hadden ze op advies een babydrager gekocht, maar daar bleek hij nog lang niet in te mogen, dus hadden ze hem omgeruild en kwamen ze met deze doek aan). In eerste instantie dacht ik ‘hoe moet dit in hemelsnaam goed gaan? En hoe ga ik dat in gódsnaam zelf kunnen knopen? Ongeveer 7 meter doek vs 164 centimeter lengte en passende spanwijdte… Die doek ging het zó winnen van me. Maar na wat uitleg en hulp van onze geweldige tweede kraamhulp liep mijn vriend (ja, ik vind het ook nog steeds stoer) met de draagdoek om en een baby’tje erin. Hij deed op die manier het huishouden en onze kabouter sliep daar prinsheerlijk in. Na een paar keer thuis proberen was ik er ook vertrouwd genoeg mee om ermee naar buiten te gaan. Gelukkig had ik een aantal fijne jassen dus hoefde ik geen nieuwe draagjas te kopen, en daarnaast was het ook wel zo warm met die doek en zo’n workout dat ik het warm zat had. Ongelofelijk; datzelfde frummeltje zat in m’n buik en droeg ik zonder moeite, en eenmaal eruit was het ineens een opgave.  Over onlogisch gesproken…
Maar het was echt een heerlijke doek. Hij ligt nog steeds ergens (ergens ja…) maar met zoveel plezier gebruikt, dat deze niet weg mag. Op een gegeven moment heb ik hem zelfs op m’n rug geknoopt, dat is één keer goed gegaan, maar daarna vond ik een tricot eigenlijk niet prettig genoeg om op m’n rug te knopen en durfde ik het niet aan om een geweven doek te kopen, omdat ik niet wist hoe lang ik hem op m’n rug zou dragen. Nu ben ik blij toe dat ik dat niet gedaan heb, want gedragen worden vindt onze kabouter al ‘mweh’… Laat staan op m’n rug gebonden worden. Maar oh, soms verlang ik wel terug naar die tijd hoor, nu al. Dat hij lekker tegen me aan lag, in z’n buideltje, lekker te slapen en gewoon lekker dicht tegen me aan. Heerlijk…

In de volgende blog in deze reeks ga ik het hebben over onze zoektocht naar een geschikte kinderwagen, en hoeveel kinderwagens dat me heeft gekost via marktplaats, maar ook over de zin en onzin van een box, babyspeelgoed en babystoeltjes. 



Laat je een reactie achter?

1 thought on “Wat is er écht nodig; praktische zaken”

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening!

%d bloggers liken dit: